O NAS » SUPLEMEMNTACJA

Dostarczanie odpowiedniej ilości niezbędnych składników odżywczych jest kluczowym czynnikiem warunkującym dobry stan zdrowia oraz opóźniającym procesy starzenia się organizmu. To dostarczanie powinno odbywać się w sposób naturalny, razem z dietą. Jest to najkorzystniejszy dla nas sposób, ponieważ w takiej formie najlepiej przyswajamy różne składniki odżywcze. Niestety, w dzisiejszych czasach nie zawsze jest to możliwe. Po pierwsze ilość występujących w żywności odżywczych substancji jest znacznie mniejsza niż jeszcze kilkadziesiąt lat temu. Nowoczesne sposoby uprawy oraz hodowli dają maksymalną wydajność, ale niestety odbywa się to kosztem jakości zdrowotnej produktu końcowego. Należy również wspomnieć o dużym obecnie zanieczyszczeniu środowiska. Uprawiane owoce czy warzywa niejednokrotnie zawierają niekorzystne dla zdrowia substancje jak np. metale ciężkie czy zbyt dużą dawkę środków ochrony roślin. Po drugie z trudem byłoby tak skomponować dietę, aby każdego dnia dostarczyć sobie odpowiednie produkty spożywcze, bogate we wszystkie substancje prozdrowotne. Aby produkt naturalny z uprawy czy hodowli trafił na nasz stół, musi przemierzyć długą drogę. Sprawia to, że producenci dodają substancje konserwujące, które mają za zadanie przedłużyć świeżość tego produktu. Takie substancje również nie wpływają korzystnie na nasze zdrowie. Dodatkowo trzeba pamiętać, że nawet spożywając najzdrowsze produkty, można je w sposób niewłaściwy połączyć w jednym posiłku, co skutecznie obniży ich wartość odżywczą (przykładowo zawarta w ogórkach substancja - askorbinaza – niszczy witaminę C z innych warzyw lub owoców).  
 
Dlatego odpowiednim rozwiązaniem jest stosowanie dobrze dobranych suplementów. Takie suplementy powinny być skomponowane w przemyślany sposób oraz mieć działanie wielokierunkowe. Każdy z nich powinien mieć własny niepowtarzalny zakres działania, a składniki dobrane tak, aby procesy biochemiczne zachodzące w naszym ciele doskonale ze sobą współgrały. Ważne jest również to, aby w czasie produkcji suplementów nie zostały wykorzystywane żadne sztuczne barwniki, wypełniacze, konserwanty, a rośliny pochodziły z ekologicznych upraw naturalnych, bez GMO. Należy również dodać, iż stosując zdrową suplementację dostarczamy nie tylko niezbędne nam składniki, które ciężko dostarczyć z dietą, ale również inne substancje, dzięki którym możemy oczyścić nasz organizm z istniejących toksyn i poprawić funkcjonowanie organizmu.
Sproszkowany sok z trawy młodego jęczmienia posiada silne działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i regeneracyjne. Jest bogatym źródłem witamin, minerałów, chlorofilu i protein w idealnych proporcjach. Zawiera 30 razy więcej witamin z grupy B niż mleko, tyle samo beta karotenu (prowitamina A), siedem razy więcej wit. C niż pomarańcza, pięć razy więcej żelaza niż szpinak, dwa razy tyle wapnia co mleko. Posiada też duże ilości minerałów takich jak: magnez, potas, miedź i cynk.[1] Zawiera ponad 20 aminokwasów, warto wymienić chociażby lizynę, walinę (bardzo ważną w metabolizmie mięśniowym), leucynę, izoleucynę, fenyloalaninę, metioninę … w tym wszystkie osiem niezbędnych aminokwasów, których organizm nie może sam wytworzyć.  W swoim  składzie ma cenne silne przeciwutleniacze- SOD-superoxid dysmutase (znajdziemy go również w chlorelli), oraz isoflawonoid izowiteksyna (2-O-GIV), które mają silniejsze działanie antyoksydacyjne od wit. A i E oraz spowalniają procesy starzenia komórkowego, przyspieszają procesy regeneracyjne komórek. Kolejny ważny element P4D1, ma zdolność odbudowywania uszkodzeń DNA.[2] Chlorofil, zawarty w młodym jęczmieniu, wykazuje działanie bakteriobójcze, przeciwzapalne i dezodoryzujące. Chlorofil nazywany jest „zieloną krwią” z racji swojej budowy- jest podobna do cząsteczki hemoglobiny. Stymuluje zaopatrzenie w tlen krwinek czerwonych, neutralizuje toksyny, łącznie z metalami ciężkimi, ma silne działanie antymiażdżycowe oraz bardzo istotne dla organizmu człowieka- właściwości antymutogenne i antykancerogenne. Mukopolisacharydy będące składnikiem jęczmienia działają wzmacniająco i ochronnie na serce oraz naczynia krwionośne, obniżając poziom lipidów we krwi. „Badania naukowe dowodzą, że sok z jęczmienia może być skuteczniejszy od leków sterydowych, a ma mniejsze spektrum skutków ubocznych. W praktyce, lekarze zgadzają się, że sok z jęczmienia jest pomocnym suplementem diety przy wielu chorobach, w tym artretyzmie, migrenowych bólach głowy, astmie, przemęczeniu oraz zaburzeniach pokarmowych oraz może wspomóc oczyszczanie skóry. Jęczmień uznaje się także za korzystny w przypadku innych chorób, takich jak skrzepy krwi oraz cukrzyca. Według pracy naukowej opublikowanej w Diabetes and Metabolism (Cukrzyca i Metabolizm), regularne spożycie jęczmienia działa korzystnie na zmniejszenie poziomu cholesterolu i ilości wolnych rodników we krwi w cukrzycy II typu”[3].
 
Brokuł to warzywo sprowadzone do Polski przez królową Bonę ze słonecznej Italii w XVI wieku. „Brokuły, tak jak wszystkie zielone warzywa, bogate są w witaminy i sole mineralne. . Obfitują szczególnie w witaminę C, A, B i beta-karoten. Z soli mineralnych zawierają dużo wapnia, fosforu, żelaza i miedzi, które niezbędne są do tworzenia hemoglobiny. Obecny w brokule zaś chrom jest bardzo pomocny w leczeniu cukrzycy, natomiast związki chemiczne, takie jak sulforany zapobiegają tworzeniu się komórek nowotworowych. Brokuł posiada także terapeutyczne właściwości w przypadku anemii, szczególnie u dzieci i kobiet ciężarnych. Jednak wszystkie te dobroczynne związki wrażliwe są na obróbkę termiczną, dlatego brokuły najlepiej spożywać w postaci surowej, ewentualnie po krótkim gotowaniu. Brokuł, nazywany często zielonym kalafiorem, popularny jest bardzo wśród kulturystów. Swoją sławę zawdzięcza temu, że wzmacnia stawy i wspomaga budowę mięśni. Na jego korzyść przemawia również fakt, że dobrze znosi niskie temperatury.  Zebrany z pola w niskiej temperaturze brokuł może być przetrzymywany aż do grudnia. Co więcej, badania naukowe wykazały, że przemarznięty brokuł zawiera więcej korzystnych składników niż ten, który zbiera się z pól latem lub wczesną jesienią”[4]. Inny składnik brokułów- flawonoidy-  stymuluje detoksykujące działanie enzymów, które pomagają organizmowi pozbyć się innych, nie tylko rakotwórczych, szkodliwych toksyn. Aktywne składniki przeciwdziałające rakowi to sulforafan, beta-karoten, izotiocyjany, indol-karbinol i chlorofil. Związki te wykazują działanie przeciwnowotworowe w obszarze jelita grubego, prostaty, piersi, szyjki macicy, przełyku, żołądka, skóry, płuc, tchawicy, krtani i jamy ustnej. Wcześniej wspomniany sulforafan wspomaga usuwanie z organizmu związków rakotwórczych, a także aktywuje geny odpowiedzialne za hamowanie rozwoju nowotworów. Dzięki dużej zawartości kwasu foliowego wykazują też dobroczynny wpływ na depresję[5]. Kwas foliowy ma też kluczowe znaczenie, szczególnie na początku ciąży, ponieważ jego brak powoduje wady cewy nerwowej u płodu, czyli ciężkie, nieodwracalne uszkodzenie układu nerwowego.
 
Karczoch to kolejny składnik suplementu o silnych właściwościach przeciwnowotworowych. Pochodzi z basenu Morza Śródziemnego, ale występuje też w Australii, Nowej Zelandii i obu Amerykach. Jego składnik- cynaryna- nie tylko nadaje mu specyficzny, lekko gorzkawy smak, ale ma też właściwości prozdrowotne. Wykazuje silne działanie na układ pokarmowy, szczególnie na wątrobę, którą regeneruje i poprawia jej funkcjonowanie oraz na woreczek żółciowy, działając żółciotwórczo i żółciopędnie. Wpływa na „zaburzenie procesów trawienia związanych z wątrobą i ochroną wątroby, jako preparat oczyszczający organizm, dodatkowo w profilaktyce przeciwmiażdżycowej (zmniejszenie poziomu związków tłuszczowych i "złego" cholesterolu we krwi)”[6]. Jest silnym antyoksydantem, stymuluje procesy metaboliczne, wykazuje działanie prebiotyczne. Jest lekkostrawny i niskokaloryczny, dzięki czemu ma silne właściwości odchudzające. Karczoch to cenne źródło błonnika, potasu, wapnia, magnezu, żelaza i fosforu. Ponadto zawiera sporo witamin. Są wśród nich witaminy z grupy B, witamina C (wpływająca na układ odpornościowy) oraz witamina K (wspomagająca wytrzymałość kości oraz odpowiadająca za krzepliwość krwi), a także witaminy A i E. Ze względu na zawartość inuliny jest polecany diabetykom, a duża zawartość flawonidów powoduje, że jest doskonałym antyutleniaczem.
 
Minerały Schindele to najbardziej naturalny zestaw minerałów, ponieważ pochodzi ze zmielonej skały wulkanicznej z Austrii, dlatego skład został idealnie dobrany przez sama naturę. To aż 34 minerały takie jak tlenki potasu, żelaza, wapnia, magnezu, glinu, fosforu i wiele innych mikroelementów oraz pierwiastków śladowych, w tym z grupy platynowców jak: złoto, rod, iryd, ruten, osm, pallad- niespotykane w żadnym preparacie chemicznym. Minerały Schindele są bardzo łatwo przyswajane przez organizm człowieka, dzięki czemu szybko wyrównują niedobory składników mineralnych. „Minerały Schindele to minerały w czystej postaci. Ich mieszanka nie zawiera żadnych syntetycznych dodatków. Ten bogaty zestaw mikroelementów i pierwiastków śladowych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu pozwala zapobiec tzw. chorobom degeneracyjnym i cywilizacyjnym. Minerały Schindele zawierają większość związków, z których niedoborem walczy wiele osób. Wystarczy jedno spojrzenie na skład tego preparatu, a nie ma wątpliwości, że szybko przywróci on równowagę w gospodarce mineralnej organizmu.
Niedobór poszczególnych minerałów i pierwiastków śladowych może skutkować rozwojem różnych chorób (np. niedobór żelaza sprzyja anemii). Minerały Schindele pozwalają uzupełnić te braki – to równie ważne działanie jak suplementacja witaminowa. Minerały biorą udział w produkcji krwi, są budulcem kości, umożliwiają prawidłową pracę wątroby, uczestniczą w przemianie błonnika i mają wiele innych funkcji.
Minerały Schindele to preparat polecany również osobom starszym, u których można zaobserwować ubytki w poszczególnych tkankach. Minerały Schindele wzmacniają kości, zapobiegają osteoporozie, przywracają skórze gładkość, polepszają kondycję włosów, paznokci i zębów. Dzięki działaniu minerałów wzmacniają się też ścięgna i stawy. Minerały Schindele to również spore wsparcie dla systemu immunologicznego. Pozytywnie wpływają na proces przemiany materii i oczyszczają organizm. Suplementację Minerałami Schindele powinny stosować kobiety po okresie przekwitania, u których obserwuje się znaczny spadek gęstości kości”[7]
Doskonały środek przy cukrzycy, nadciśnieniu, chorobach kości, osteoporozie, anemii i wielu innych problemach zdrowotnych, szczególnie przy osłabieniu organizmu. Wpływają na procesy przemiany materii, oczyszczają organizm, wyrównują gospodarkę kwasowo-zasadową, są doskonałym uzupełnieniem codziennej diety. Regularne spożywanie minerałów Schindele ma pozytywny wpływ na gospodarkę mineralną człowieka. Są doskonałym detoksykantem. „Wskazania do stosowania wewnętrznego: profilaktyka nowotworowa, nowotwory, bezsenność, regulacja poziomu cukru i cholesterolu, anemia (duża zawartość żelaza), nerwice, nerwobóle, łagodzenie objawów stresu, regulacja układu trawiennego, nadkwaśność, osteoporoza, dolegliwości związane z menopauzą, wzmocnienie włosów i paznokci (ze względu na bardzo duża zawartość krzemu!), leczenie impotencji, łuszczyca, poprawa witalności, detoksykacja organizmu. Minerały Schindele zalecane są: - młodym rozwijającym się osobom - chorym, słabym i w okresie rekonwalescencji (np. po chemioterapii) - pracującym intensywnie umysłowo - odczuwającym chroniczne zmęczenie - chorym na cukrzycę typu I, II - dla osób z problemami kostnostawowymi (artretyzm, osteoporoza , menopauza) - dla osób z dolegliwościami żołądkowymi - cierpiącym na nadciśnienie tętnicze, z problemami krążenia - zestresowanym (depresja, schizofrenia) - osobom starszym, których organizm jest pozbawiony pierwiastków mineralnych - wszystkim tym, którym zależy na zdrowiu i wyglądzie (minerały mają wpływ na cerę i usuwają zmarszczki)”[8]
 
 
Pieprz Cayenne (chili) ta popularna w kuchni przyprawa, ze względu na swoje właściwości, znalazła uznanie w lecznictwie. Swoje walory smakowe i działanie lecznicze zawdzięcza zawartości kapsaicyny. Wykazuje wiele korzystnych właściwości np. „przeciwzapalne – kapsaicyna hamuje działanie neuropeptydu odpowiadającego za stany zapalne, w związku z tym łagodzi objawy zapalenia stawów; przeciwbólowe – łagodzi ból głowy oraz ból w przebiegu neuropatii cukrzycowej; antyrakowe – uczeni z uniwersytetu w Nottingham potwierdzili, że kapsaicyna zabija mitochondria, które są odpowiedzialne za podział i rozrost komórek rakowych”[9]. Przyspiesza procesy metaboliczne, wspomagając proces trawienia jest więc doskonałym środkiem odchudzającym. Wspomaga układ odpornościowy, chroni przed rakiem. Powoduje obniżenie poziomu lipidów we krwi, zapobiega więc udarom i zawałom oraz wykazuje silne działanie przeciwzakrzepowe. Oczyszcza krew z toksyn. Ma bardzo dużą zawartość beta- karotenu i witaminy A. Pobudza krążenie krwi w żołądku oraz pobudza go do produkcji prawidłowych soków żołądkowych, przez co leczy wrzody przewodu pokarmowego.
 
 
Chlorella to słodkowodna alga będąca bogatym źródłem aminokwasów, kwasów tłuszczowych nasyconych i nienasyconych, witamin oraz minerałów. Jest doskonałym środkiem oczyszczającym organizm od wewnątrz. „Zawiera więcej witaminy B12 niż wątroba wołowa. Pod względem zawartości chlorofilu żadna roślina zielona nie może się równać z chlorellą. W tym mikroskopijnym organizmie zamknięta jest niezwykła energia biologiczna. Dzięki właściwościom łączenia i usuwania toksyn z organizmu, jest cennym elementem diety w profilaktyce wielu cywilizacyjnych chorób”[10]. Wpływa korzystnie na pracę układu pokarmowego,  poprzez regulację korzystnej flory bateryjnej, dzięki zawartości CGF- naturalnego prebiotyku,  przywraca prawidłowy pasaż jelitowy. Wiąże i usuwa toksyny z jelit, nawet metale ciężkie, odciążając tym samym nerki i wątrobę. Wyłapuje też z organizmu bakterie chorobotwórcze, wspomagając wzrost naturalnej flory bakteryjnej. Stymuluje naturalne procesy obronne organizmu. Doskonały środek odmładzający, podtrzymujący prawidłową masę ciała, poprawiający kondycję fizyczną i psychiczną. Podwyższa możliwości psychofizyczne organizmu.  Jest pomocna w schorzeniach takich jak reumatyzm, artretyzm, cukrzyca, zaburzenia ciśnienia, trawienia i wchłaniania, jak również w wirusowych i bakteryjnych infekcjach, grzybicach oraz alergiach. Chlorella zapobiega chorobom serca, skóry, arteriosklerozie oraz zaćmie. Znaczna zawartość ksantofilu przeciwdziała pogarszaniu się wzroku. Przyspiesza regenerację uszkodzonych tkanek oraz DNA. Jest niezwykle bogata w biologicznie czynne przeciwutleniacze[11].
 
Spirulina platensis to morska alga, stanowiąca bogate źródło białka, witamin i minerałów. Alga ta pojawiła się już 3 miliardy lat temu, rosnąc naturalnie, bez potrzeby nawozów organicznych pochodzących z innych roślin czy zwierząt. Wielu ekspertów twierdzi, że spirulina odegrała ogromną rolę w produkcji tlenu w atmosferze. Aktualnie jest uznawana za pełnowartościowe i najbardziej bogate w składniki odżywcze pożywienie na Ziemi. Spirulina zawiera od 60 do 70% białka (znacznie więcej niż wołowina, kurczak, czy soja), 8 egzogennych i 10 endogennych aminokwasów, nienasycone kwasy tłuszczowe omega 3 i 6, a w szczególności posiada wysoki poziom kwasu gamma-linolenowego (GLA), beta-karoten, kwas linolowy, kwas arachidonowy (sprzyjający powstawaniu prostaglandyn, które m.in. regulują kurczliwość naczyń krwionośnych i uczestniczą w reakcjach zapalnych, oraz leukotrienów, biorących udział w reakcjach zapalnych i alergicznych). Zawiera również kwas alfa-linolenowy, kwas linolowy, kwas eikozapentaenowy (EPA), kwas dokozaheksaenowy (DHA), witaminę B12, żelazo (które przyczynia się do produkcji hemoglobiny i erytrocytów), wapń, fosfor oraz kwasy nukleinowe- DNA i RNA. Mimo, iż sam wodorost zawiera mnóstwo przydatnych elementów to dodatkowo w procesie swego wzrostu przekształca wapń, magnez, żelazo, selen i inne pierwiastki z postaci mineralnej na formę przyswajalną przez organizmy ludzi i zwierząt. Jest niezwykle bogata w chlorofil i fitocyjaniny oraz posiada w swoim składzie specjalny kompleks protein białkowych, który znajduje się tylko w strukturach sinic. Doskonale wzmacnia i odżywia organizm.
Zawarte w niej składniki wspomagają układ krwionośny w produkcji czerwonych i białych krwinek, pobudzają szpik kostny do zwiększenia produkcji komórek macierzystych. Wykazuje silne działanie antyoksydacyjne i wspomagające układ odpornościowy. W naturalny sposób oczyszcza organizm z toksyn. Jest bogatym źródłem pełnowartościowego, łatwo przyswajalnego białka.  Obniża poziom cukru i lipidów we krwi, wspomaga procesy metaboliczne, stymuluje rozwój prawidłowej flory bakteryjnej i chroni przed szkodliwym promieniowaniem radioaktywnym. Wspomaga równowagę kwasowo- zasadową, niezwykle istotną dla właściwego przebiegu procesów biochemicznych. 1g spiruliny ma tyle samo wartości odżywczych co 1 kg warzyw. „Badania kliniczne prowadzone przez Ruan, Long i Guo w 1988 r. oraz Ruan, Guo i Shu w 1990 r. wykazały, że Spirulina może służyć jako suplement w przypadku leczenia wielu chorób. Kapsułki zawierające Spirulinę okazały się bowiem niezwykle skuteczne w obniżaniu poziomu tłuszczów we krwi oraz zmniejszaniu poziomu leukocytów po radioterapii i chemioterapii, jak również wpływają na poprawę funkcji immunologicznych”[12]. „Naukowcy z Japonii i Chin zbadali jak potencjał polisacharydów zawartych w Spirulinie wpływa na leczeniu raka. W opracowaniu zatytułowanym „Hamowanie inwazji guza i jego przerzutów z wykorzystaniem Spirulanu Wapnia” badacze z Uniwersytetu Medical Toyama i Pharmaceutical University w Japonii stwierdzili, że ryzyko przerzutów raka do płuc po podaniu spirulanu było znacznie zmniejszone, gdyż spirulan wapnia wywiera znaczny wpływ na hamowanie inwazji guza błon komórkowych”[13]. „Badania wykazały, że niebiesko-zielona mikroalga Spirulina spożywana wraz z codzienną dietą wzbogaca nasz organizm w białka, karotenoidy i wiele innych cennych dla nas substancji odżywczych. Próby prowadzone na zwierzętach wykazały również hamujący wpływ Spiruliny na rozwój nowotworów oraz zmniejszenie zachorowań na raka jamy ustnej”[14]
 
 
Glony Wakame to wodorosty morskie, które regulują gospodarkę wodną organizmu, dzięki właściwościom moczopędnym. Ułatwiają pozbywanie się toksyn, silnie przyspieszają metabolizm. Ułatwiają usuwanie tkanki tłuszczowej otaczającej narządy wewnętrzne. Stymulują odporność, oczyszczają układ limfatyczny. Ze względu na dużą ilość wapnia zalecane są przy osteoporozie. Na 232. Narodowym Spotkaniu Amerykańskiego Stowarzyszenia Chemicznego w San Francisco przedstawiono jej działanie na zredukowanie tkanki tłuszczowej. „Za zjawisko to odpowiada nieznany dotąd mechanizm — wyjaśnił w oświadczeniu dr Miyashita. Fukoksantyna wspomaga produkcję DHA w wątrobie. DHA (kwas dekozaheksoenowy) to jeden z nienasyconych kwasów tłuszczowych typu omega-3. Kiedy zwierzęta karmiono fukoksantyną i olejem sojowym, w wątrobie następował wzrost stężenia tego kwasu (porównywalny z tym, który odnotowuje się po podaniu suplementów z tłuszczami rybimi).
Wodorosty wakame są bogate w żelazo, działają także przeciwzakrzepowo. Zbieranymi w zatoce Shimoda wodorostami karmiono szczury laboratoryjne. Okazało się, iż jeden z ich składników był dwa razy skuteczniejszy od heparyny w rozpuszczaniu zakrzepów”[15].
Mają działanie moczopędne, nawilżające, przekształcają i rozpuszczają patogenny śluz, przeciwdziałają powstawaniu guzów i narośli. Są niezwykle bogate w niacynę (wit. B3), zawierają też dużo potasu i błonnika. Mają mnóstwo innych, podstawowych organicznych składników mineralnych, w tym żelazo, jod, wapń, magnez, które utrzymują kości w dobrej formie. Dodatkowo, wakame jest znane ze swych detoksykujących przeciwutleniaczy, kwasów tłuszczowych Omega 3 i budujących białek roślinnych. Wakame dostarcza również wiele witamin takich jak witamina C i B oraz służy jako doskonałe źródło zarówno rozpuszczalnego jak i nierozpuszczalnego błonnika.
Acerola, opisywana często jako wiśnia z Barbados, jest powszechnie uprawiana w Brazylii, na Madagaskarze i Wyspach Kanaryjskich, gdzie przez cały rok kwitnie i wydaje owoce. Ich miąższ jest bardzo miękki, soczysty i dość kwaśny przez co mają orzeźwiający smak. W krajach, z których pochodzą spożywane są głównie na surowo, ale ponieważ szybko się psują i ich transport na dalsze odległości jest niemożliwy, dlatego wytwarza się z nich soki, dżemy, czy po prostu dostarczone są w postaci suszu. To właśnie owoce nadały tej roślinie taki rozgłos. Z badań prowadzonych przez liczne grupy badawcze wynika, że owoce aceroli są najbogatszym spośród roślin uprawnych źródłem witaminy C. Nie tylko zawierają jej najwięcej, ale wykazano również, że jest ona lepiej przyswajana przez organizm człowieka niż jej syntetyczne odpowiedniki[16]. Owoce aceroli bogate są także w wapń, żelazo, polifenole, karetonoidy oraz bioflawanoidy, które mają silne działanie antyoksydacyjne. Pomocne są w czasie zwiększonego stresu oksydacyjnego, kiedy to komórki ciała zaczynają produkować szkodliwe produkty, które odkładając się prowadzą do degeneracji. Przeciwutleniacze przeciwdziałają starzeniu się wyłapując i neutralizując wolne rodniki[17]. Owoce aceroli regulują poziom cukru we krwi, przeciwdziałając hiperglikemii, a także obniżają poziom cholesterolu LDL, trój glicerydów oraz podnoszą poziom HDL[18]. Owoce aceroli mogą zostać zaproponowane również jako suplement wspomagający leczenie przeciwnowotworowe, a także jako kuracja zapobiegająca jego powstaniu. Badania wykazały, że owoce aceroli działają cytotoksycznie na komórki rakowe, niszcząc je i uniemożliwiając dalszy ich rozwojów[19]. Te same badania wykazały również właściwości bakteriobójcze w stosunku do bakterii Gram dodatnich (m. in. Staphylococcus epidermidis).
Ponieważ acerola zawiera tak duża witaminy C, warto opisać również jej właściwości. Jej rola w niskich dawkach to przede wszystkim uszczelnianie naczyń krwionośnych, przeciwdziałanie przeziębieniom, szkorbutowi oraz chorobom związanym z jej niedoborem. Ponadto pomaga w prawidłowej produkcji kolagenu, który jest składnikiem chrząstek, kości i skóry, a co za tym idzie wspomaga ich zdrowy wygląd i zapobiega chorobom związanym z tymi układami. W wysokich stężeniach w tkankach i osoczu, tak jak antyoksydanty, przeciwdziała stresowi oksydacyjnemu, tym samym uniemożliwia uszkodzenie komórek, a także ogranicza stan zapalny[20]. Natomiast dr Leonard Coldwell twierdzi, że dożylne podawanie 100 cm3 witaminy C może prowadzić do zniknięcia lub zatrzymania rozrostu guzów nowotworowych, a także pomóc we wszelkiego rodzaju chorobach układu krążenia[21]. Jeśli więc chcemy ustrzec się przed tak popularnymi chorobami jak przeziębienie czy grypa, ale również przed szeregiem chorób cywilizacyjnych, jak choćby rak oraz choroby układu krążenia, nasza dieta powinna być bogata w składniki odżywcze zawarte w aceroli.
 
 
Pestki moreli, są bogate w tzw. witaminę B17, zwaną również amigdaliną, której nasz organizm nie jest w stanie naturalnie syntetyzować. Lecznicze działanie amigdaliny otrzymanej z gorzkich migdałów można odnaleźć w zapiskach na egipskich papirusach, gdzie używana była w leczeniu raka skóry. Z podobnym zastosowaniem można się spotkać także w zapiskach sprzed 4,5 tys. lat z Chin. Również długowieczne ludy z krainy Hunzy (położonej na samym krańcu północnej części Pakistanu, graniczące z Rosją i Chinami), odznaczający się niespotykanym zdrowiem, siłą i sprawnością od lat spożywali duże ilości moreli. Uzyskali oni ponad dwadzieścia odmian tego owocu, a ich morele są opisywane jako najsmaczniejsze owoce na świecie. Niemal każda rodzina posiada drzewo morelowe, a sady morelowe można spotkać w całej krainie. Latem spożywali oni świeże owoce, natomiast zimą i wiosną suszone, używane też do potraw. Zimą typowe śniadanie w Hunzie składało się z moreli i prosa, posypanego świeżo zmielonym siemieniem lnianym. Hunowie jedzą tez dużo pestek moreli  przez cały rok i nie odnotowano u nich przypadków raka. W nowoczesnej medycynie możemy spotkać pierwsze doniesienia o jej leczniczych właściwościach już od 50 lat. W 1962 r. dr John Morrone opublikował wyniki swoich badań, które dotyczyły wykorzystania amigdaliny pochodzącej z pestek moreli w leczeniu pacjentów z nieoperacyjnym nowotworem. Stwierdził on, że podawanie amigdaliny spowodowało obniżenie bólu, wzrost apetytu i poprawiło ogólny stan pacjentów we wszystkich 10 przypadkach[22]. Natomiast dr Michael Schachter, który leczył pacjentów witaminą B17 przez 20 lat, sugeruje, że amigdalina może być skutecznym i przede wszystkim naturalnym sposobem walki z nowotworami. Jej gorącym zwolennikiem był również amerykański biochemik dr Ernst T. Krebs, który szeroko promował tą substancję na całym świecie. Skuteczne działanie witaminy B17 udowodniono w wielu niezależnych i niesponsorowanych przez przemysł badaniach w ponad 20 krajach, zarówno w przypadku zwierząt, ale co ważniejsze również w przypadku ludzi. Meksykański lekarz dr Ernesto Contreras, który przez 30 lat leczył pacjentów onkologicznych w szpitalu w Tijuanie, twierdzi, że witamina B17 zawarta w pestkach moreli leczy raka w 100% przypadków, pod warunkiem, że pacjenci nie zostali wcześniej poddani chemoterapii bądź naświetlaniu. Lekarz ten w swojej karierze pomógł i wyleczył z nowotworu wiele tysięcy pacjentów! Dr Coldwell twierdzi, że zjadanie 7 – 9 pestek dziennie powoduje znikanie guzów nowotworowych[23]. Takie przypuszczenia znajdują potwierdzenie w badaniach innej grupy badawczej, która odkryła, że amigdalina hamuje ekspresję genów w komórkach rakowych, uniemożliwiając im dzielenie się i doprowadzając je do śmierci[24]. Jak to się dzieje? Cząsteczka amigdaliny rozpada się w pierwszej kolejności do dwóch cząstek glukozy oraz mandelonitrilu. Następnie mandelonitril zostaje przekształcony w cyjanek i aldehyd benzoesowy. To właśnie cyjanek zawarty w pestkach moreli ma właściwości przeciwnowotworowe. We wszystkich zdrowych komórkach organizmów eukariotycznych, czyli m. in. w komórkach człowieka, obecny jest enzym rodanaza, który blokuje przekształcanie amigdaliny do jej toksycznych pochodnych i dla tych komórek związek ten nie jest groźny. W komórkach rakowych brak jest jednak tego enzymu, podwyższony jest ponadto poziom innego, β-glukozydazy, który działa antagonistycznie do rodanazy, stymulując cyjanogenezę. To znaczy, że chore komórki same stymulują proces powstawania z amigdaliny cyjanku, który następnie te komórki niszczy. Witamina B17 jest więc związkiem, który działa wybiórczo na komórki nowotworowe, nie uszkadzając komórek zdrowych. Nie ma obaw, że może dojść do zatrucia cyjankiem, ponieważ organizm sam broni się przed jego toksycznym działaniem. Cyjanek może zostać zhydrolizowany z wytworzeniem amoniaku, ponadto cząsteczki cukru zawarte w amigdalinie neutralizują w zdrowych komórkach jego toksyczne działanie[25]. Zdaniem wielu naukowców jest to najskuteczniejsze i najbezpieczniejsze znane naturalne i tanie lekarstwo na praktycznie wszystkie nowotwory.
 
 
Jagoda acai to znany od setek lat owoc palmy brazylijskiej, który występuje jedynie w równikowych lasach deszczowych puszczy amazońskiej. To drobne owoce, kolorem przypominające ciemne winogrona. Dr Alex Schauss prowadził długoletnie badania nad jagodami acai, które są składnikiem Virigo Power. Wykazał on, że składniki zawarte w tych niewielkich owocach mają działanie antyoksydacyjne wielokrotnie lepsze niż syntetyczna witamina E, która w medycynie konwencjonalnej uważana jest za główny i najważniejszy przeciwutleniacz (według niej charakteryzowana jest siła innych przeciwutleniaczy). Dzięki temu mogą być stosowane jako źródło młodości, ponieważ opóźniają starzenie się skóry i pomagają zachować jej jędrność oraz zdrowy wygląd. Oprócz korzyści płynących ze zwalczania wolnych rodników, jagody acai dodają ludziom dużo sił witalnych i energii, a także są bogatym źródłem aminokwasów niezbędnych do budowy i regeneracji mięśni, dlatego są chętnie spożywane przez ludzi aktywnych fizycznie. Jedna jagoda acai zawiera więcej i, co ważniejsze, lepiej przyswajalnego białka niż białko jaja kurzego. Ponadto przyspieszają metabolizm, regulują procesy trawienne oraz zmniejszają łaknienie przez co są skuteczne w walce z nadwagą. Warto wspomnieć również, że skutecznie oczyszczają nasz organizm z nagromadzonych toksyn przez co są chętnie wykorzystywane w trakcie różnego rodzaju diet, ponieważ toksyny nagromadzone w naszym ciele utrudniają zrzucenie zbędnych kilogramów. Oprócz tego regulują poziom cholesterolu, dzięki czemu wspomagają układ krążenia. Są bogate w fitosterole, które poprawiają stan skóry, włosów i paznokci, sprawiając, że cera wydaje się młodsza i jaśniejsza. Jagoda acai jest również bogata w nienasycone kwasy tłuszczowe z grupy omega, które mają korzystny wpływ na układ nerwowy. Dzięki nim mamy zwiększoną koncentrację i sprawność umysłu, co daje nam lepsze rezultaty w pracy oraz w szkole[26]. Jagody acai są również bogate w witaminy z grupy B, czyli B1, B2, B3; witaminy E oraz C – nie bez powodu nazywane „witaminami młodości”. Stanowią także cenne źródło fosforu, wapnia, potasu i żelaza. Regularne spożywanie jagód acai pozwala utrzymać hormony wydzielane w sytuacjach stresowych na stałym poziomie dzięki czemu możemy uniknąć skutków związanych z przedłużającym się stresem, a także lepiej radzimy sobie w trudnych sytuacjach życiowych.
 
 
Granat uprawiano już 3 tysiące lat p.n.e. Wspomina o nim wiele różnych kultur i religii. W starożytnym Egipcie był sławiony na papirusach, znalazł swoje miejsce w mitycznej Grecji, gdzie uważano go za symbol wiecznej młodości i płodności. Medycyna Chin uznawała sok z granatu za „skoncentrowane życie” oraz synonim długowieczności. Posiada on wiele antyoksydantów, które neutralizują wolne rodniki i przeciwdziałają stresowi oksydacyjnemu. Najważniejszym przeciwutleniaczem jest kwas elagowy, którego duże ilości możemy znaleźć w granacie. Należy on do grupy polifenoli, które bardzo silnie walczą ze stresem oksydacyjnym, zagrażającym naszym komórkom. W ciągu ostatnich paru lat prowadzone były liczne badania nad tym owocem. Owoce granatu stosuje się w chorobach układu krążenia, chorobach zębów, przy infekcjach bakteryjnych oraz w leczeniu niektórych szczepów opornych na antybiotyki, a także przy uszkodzeniach skóry wywołanych zbyt długa ekspozycją na promienia UV. Znane są również doniesienia mówiące o zbawiennym wpływie granatu na męską bezpłodność, chorobę Alzheimera, zapalenia stawów oraz otyłość[27]. Najnowsze badania, z 2013 r., sugerują również na pozytywny wpływ w walce z cukrzycą typu II, przez obniżenie stresu oksydacyjnego oraz zmniejszenie utleniania lipidów[28]. Owoce granatu redukują również procesu zapalne w jelicie, a co za tym idzie mogą być pomocne w walce z wieloma chorobami związanymi ze zmianami degeneracyjnymi tego odcinka przewodu pokarmowego[29]. Co warto podkreślić, można znaleźć również wiele prac badawczych skupiających się na właściwościach przeciwnowotworowych tego owocu. Cechą charakterystyczną komórek nowotworowych jest m. in. zaburzenie szlaku apoptozy, czyli programowanej śmierci komórki. To znaczy, nie umierają one tak jak ma to miejsce w przypadku zdrowych komórek, a ich nieograniczony rozrost i swoista nieśmiertelność prowadzi do licznych stanów patologicznych. Granat skutecznie wspomaga leczenie przeciwnowotworowe, m. in. raka prostaty, płuc, czy pęcherza moczowego indukując w komórkach nowotworowych proces apoptozy[30]. Owoc granatu pomoże także panom w „problemach łóżkowych”, ponieważ może służyć jako naturalnych środek wspomagający erekcję[31]. Owoc granatu bogaty jest w witaminę C, niacynę, potas, błonnik oraz białko.
 
 
 
Owoce noni należą do roślin tzw. funkcjonalnych – nie tylko są bogate w wiele składników prozdrowotnych, ale też nie tracą swoich właściwości w czasie obróbki oraz długiego przechowywania, jak to się dzieje w przypadku wielu owoców i warzyw. Na początku były wykorzystywane głównie jako środek przeciwbólowy, dziś znajdują również inne zastosowanie. Spożywając owoce noni odnawiamy zapasy życiowej energii i witalności pomagając przezwyciężyć stres, zmęczenie, a nawet znużenie towarzyszące wysiłkowi intelektualnemu, szczególnie przy okazji intensywnej nauki i egzaminów oraz fizycznemu, w przypadku ciężkiej pracy i intensywnych treningów. Substancje zawarte w owocach noni takie jak kseronina, prokseronina, czy prokseroninaza zostają zakumulowane w komórkach, a dokładniej w aparacie Golgiego oraz w siateczce śródplazmatycznej, gdzie wspomagają komórkę w samoregeneracji. Pomagają naszemu organizmowi w samoleczeniu i naprawianiu uszkodzeń. Należy pamiętać, że wszelkie zmiany degeneracyjne czy uszkodzenia komórek otwierają drogę licznym chorobom, a co najważniejsze mogą przyczynić się do zmian o podłożu nowotworowym. Ponadto regulują ciśnienie krwi, wspomagają trawienie, wzmacniają układ odpornościowy, podnoszą poziom energii oraz poprawiają koncentrację[32]. Dzięki owocom noni lepiej przyswajamy składniki odżywcze. Dzięki dużej zawartości antyoksydantów wyłapuje i neutralizuje wolne rodniki, zapobiegając przedwczesnemu starzeniu się. Kseronina w połączeniu z hormonem serotoniną wzmacnia skórę, włosy i paznokcie nadając im zdrowy wygląd[33]. Owoce noni są szeroko stosowane do leczenia wielu chorób, takich jak m. in. zapalenie stawów, astma, cukrzyca, nadciśnienie, czy rak[34]. W badaniach wykazano również, że sok z noni chroni wątrobę w przypadku diety o bardzo wysokiej zawartości tłuszczu, przeciwdziałając stanom zapalnym oraz przez obniżeniu poziomu stresu oksydacyjnemu[35]. Co zasługuje na uwagę, owoce noni mogą być wykorzystywane również w leczeniu zaburzeń psychiatrycznych, ponieważ wykazują działanie antydopaminergiczne[36]. Dopamina jest neuroprzekaźnikiem, który odpowiedzialny jest m. in. za procesu emocjonalne oraz za wyższe czynności psychiczne. Zaburzenia jej wydzielania bądź też zaburzenia receptorów, które ją wychwytują i przez to mogą prowadzić do licznych chorób psychicznych.
 
 
Maqui to jagoda o wielokierunkowym, korzystnym wpływie na organizm człowieka. Pochodzi z patagońskich obszarów Chile i Argentyny, gdzie od stuleci jest wykorzystywana w leczeniu chorób o różnej etiologii oraz do przywracania sił witalnych. Owoce maqui zawierają liczne składniki odżywcze, takie jak potas, fosfor, białka, mangan, magnez, fitosterole oraz nienasycone kwasy tłuszczowe. Taki skład powoduje duży zastrzyk energii, który wykorzystywany jest w licznych napojach izotonicznych[37]. Ponadto maqui wykazuje również działanie przeciwmiażdżycowe, a dzięki zawartości m. in. magnezu i nienasyconych kwasów tłuszczowych poprawia koncentrację. Owoce maqui bogate są w liczne przeciwutleniacze, takie jak antocyjany, które mają działanie odmładzające i chronią komórki przed degradacją[38]. Antocyjany ponadto chronią siatkówkę naszego oka przed szkodliwym działaniem promieni UV i poprawiają ostrość widzenia. Jagody maqui mają znacznie więcej antocyjanów niż borówki, dlatego też są polecane ludziom o słabszym aparacie wzroku. Te barwniki odgrywają też kluczową rolę w zapobieganiu i leczeniu zmian o podłożu nowotworowym. Badania prowadzone przez amerykańską grupę badawczą udowodniły, że wyciąg z jagód maqui spowolnił rozwój komórek rakowych jelita grubego. Spożywanie suplementów zawierających w swoim składzie ten owoc pomoże w utrzymaniu smukłej sylwetki, ponieważ posiada on właściwości regulujące poziom cukru we krwi oraz jego metabolizm[39].
 
 
Tymianek – stosowany już w starożytnym Egipcie do balsamowania zwłok. Surowiec leczniczy stanowi ziele, w którym występują m.in.: olejek eteryczny, kwasy organiczne, trójterpeny, flawonoidy i gorycze. Za działania farmakologiczne surowca odpowiadają substancje zawarte w olejku eterycznym  - tymol i karwakrol. Wzmagają one samoistny ruch nabłonka rzęskowego górnych dróg oddechowych i powodują zwiększenie ilości i upłynnienie wydzielanego śluzu, co w konsekwencji ułatwia odkrztuszanie. Działa silnie grzybobójczo, bakteriobójczo i przeciw pasożytniczo.
Naukowcy z Leeds Metropolitan University w Anglii odkryli, iż preparaty z  tymiankiem skuteczniej usuwają bakterię Propionibacterium acnes (powodująca trądzik) od popularnych maści na trądzik (zawierających najczęściej nadtlenek benzoilu)[40]
Według badań Irańskich naukowców wyciąg z tymianku może mieć działanie przeciwpasożytnicze porównywalne do metronidazolu (silny antybiotyk).[41]
Badanie przeprowadzone przez naukowców z Uniwersytetu Medycznego z Łodzi wykazało, iż olejek z tymianku skutecznie niszczy bakterie Staphylococcus, Enterococcus, Escherichie i Pseudomonas, nawet szczepów lekoopornych na antybiotyki.[42]
- Wskazaniem do stosowania są infekcje jelitowe, moczowe, pasożyty jelitowe (glista ludzka, owsiki).
- Stosowany zewnętrznie niszczy drożdżaki i grzyby, znajduje zastosowanie w chorobach skórnych (świerzb, wszawica, owrzodzenia wywołane bakteriami ropotwórczymi).
- Dzięki odkażającym właściwościom stosowany jest dolegliwościach jamy ustnej i gardła wywołanych przez grzyby i bakterie ropotwórcze.
 
Szałwia- Od dawna uważana jest za roślinę leczniczą. Surowcem szałwii są liście, w których znajdują się olejki lotne oraz garbniki. Wyciągi z jej liści wykazuje działanie przeciwzapalne, dezynfekujące, antyseptyczne. Hamuje wzrost saprofitycznej flory bakteryjnej, przeciwdziała nadmiernej fermentacji w jelitach. Stosowana zewnętrznie przyspiesza gojenie się ran, czyraków oraz działa odkażająco w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła.
W badaniach opublikowanych przez Deutsche Apotheker Zeitung wykazano, że w metodzie in vitro wyciąg z szałwii silnie hamuje rozwój bakterii powodujących czerwonkę, E. coli, B. paracoli, Enterobacter aerogenes, oraz Enterococcus, natomiast umiarkowanie hamuje rozwój Staph. Aureus i alpha-hemolytic streptococci.[43]
Ponad to badacze z Uniwersytetu w Wiedniu sugerują silne właściwości przeciwzapalne szałwii.[44] Znane są również jej właściwości przeciwcukrzycowe. Badacze z Portugalii sugerują, iż szałwia może być pomocna w prewencji cukrzycy typu 2 poprzez obniżenie stężenia glukozy u osób w grupie ryzyka. Jej efekt został nawet porównany do metforminy, znanego leku stosowanego w prewencji i leczeniu cukrzycy.[45]
 
Mięta – małe zielone listki tej rośliny zawierają bogactwo cennych składników takich jak olejek lotny (mentol, tymol), flawonoidy, kwas askorbinowy, karoten, rutynę, minerały i witaminy C i A. Stosowana już w starożytnym Egipcie, gdzie była wkładana do grobowców i używana do balsamowania zwłok. Zaś w starożytnym Rzymie jako środek łagodzący migreny. Olejek miętowy wytwarzany z liści mięty pieprzowej rozluźnia mięśniówkę przewodu pokarmowego, łagodząc skurcze i likwiduje wzdęcia. Dzięki czemu stosowany może być w często występującym zespole jelita nadwrażliwego. Mentol i olejek miętowy mogą być pomocne w oczyszczenia organizmu, ponieważ ułatwiają rozpuszczanie kamieni żółciowych. W raporcie przedstawionym przez Indyjskich naukowców możemy przeczytać, iż wyciąg z mięty, dzięki dużej zawartości fenoli i flawonoidów, ma dobre właściwości przeciwutleniające.[46] Natomiast badacze z Iranu sugerują właściwości przeciwgrzybicze olejku z mięty.[47] Również znana jest skuteczność mięty w redukowaniu nudności i problemów gastrycznych. Liść mięty posiada także właściwości przeciwbakteryjne. Działa antyseptycznie (ogólnie) i przeciw pasożytniczo – szczególnie w jelitach, niszcząc drobnoustroje Gram-dodatnie i Gram – ujemne. Polecany w bakteryjnym zapaleniu dróg żółciowych.
 
Kminek – Należy do najstarszych roślin znanych ludzkości. Jego owoce zostały znalezione w nawodnych budowlach na terenie Niemiec z okresu neolitu. Owoce tej rośliny obejmują swym działaniem przewód pokarmowy, drogi żółciowe, wątrobę, nerki i skórę. Regulują dopływ żółci i soku trzustkowego do dwunastnicy, zwiększają wydzielanie soku żołądkowego, ułatwiając trawienie. Wykazuje również działanie moczopędne i bakteriobójcze. Włoscy badacze z Uniwersytetu z Modeny wykazali właściwości przeciw grzybicze olejku z owoców kminku.[48] Inne badania sugerują dużą skuteczność olejku z kminku w leczeniu malarii.
Badacze z Iranu sugerują również oprócz właściwości antyoksydacyjnych i cytotoksycznych działanie przeciwbakteryjne olejku z kminku na bakterie E. coli, S. aureus oraz S. faecalis.[49]
Inne badania wykazały skuteczność wyciągu z kminku w obniżaniu wskaźników lipidowych takich jak cholesterol ogółem oraz stężenie trójglicerydów. Również może on poprawiać glikemię po posiłkową. [50]
Dzięki zawartości żelaza oraz witaminy C stymuluje również działanie układu odpornościowego. Nasiona kminku posiadają też właściwości ściągające, wiatropędne, przeciwskurczowe czy zwiększające laktację u kobiet karmiących. Poza tradycyjnym zastosowaniem takim jak pobudzanie soków trawiennych jest polecany również w celu zwalczania pasożytów jelitowych (wewnętrznie) oraz przeciw pasożytniczo, przeciwświerzbowo (zewnętrznie).
 
Goździki – Goździkowiec korzenny to jedna z wcześniej udomowionych przez człowieka roślin przyprawowych. Jest to drzewo wiecznie zielone, którego pąki kwiatowe odpowiednio ususzone to znane nam goździki. Były one znane i cenione w wysoko cywilizowanych państwach Wschodu już w starożytności. Niegdyś żute w cel odświeżenia oddechu i uśmierzenia bólu zęba, dziś zostały odkryte ich inne właściwości. Zawierają liczne substancje przeciwutleniające, atakujące wolne rodniki odpowiedzialne za proces starzenia się organizmu oraz powstawanie nowotworów. Usuwają z organizmu również substancje toksyczne takie jak związki fenolowe i indolowe. Ich właściwości dezynfekujące wzmacniają układ odpornościowy i minimalizują infekcje występujące w organizmie.
Naukowcy z Queensland Institute of Medical Research odkryli, iż główny składnik olejku z goździków ma działanie niszczące pasożyty skóry takie jak świerzb.[51] Poza tym zawarty w nim eugenol ma działanie przeciwbakteryjne i przeciwbólowe, dzięki czemu goździki były stosowane dawniej w starożytności jak i teraz w praktyce stomatologicznej.
 
Koper włoski – Jego owoce, które są głównym środkiem leczniczym tej rośliny, zawierają olejek eteryczny, mający właściwości oczyszczające. Jest skutecznym środkiem wiatropędnym, zmniejsza wzdęcia i przywraca prawidłowe czynności trawienne. Powoduje zwiększenie perystaltyki, dzięki czemu ułatwia pozbywanie się wytwarzanych przez pasożyty toksyn, zalegających w przewodzie pokarmowym. Łagodzi takie dolegliwości jak bóle brzucha, zaparcia i wzdęcia. Surowiec nasila czynności wydzielnicze nabłonka krtani i tchawicy, ponadto pobudza ruch nabłonka rzęskowego. Ma również pewne działanie antyseptyczne w obrębie dróg oddechowych. Naukowcy z Indii przeprowadzili badanie w którym wykazali właściwości grzybobójcze kopru włoskiego na drożdżaka Candida albicans, odpowiedzialnego za częste występowanie grzybicy u ludzi. [52]
Virigo Purus firmy Vigget został skomponowany jedynie z naturalnych roślin wykazujących udokumentowane działanie oczyszczające oraz dezynfekujące i bakteriobójcze na organizm.. Były one stosowane już w starożytności w leczeniu schorzeń. Specjalnie dobrana mieszanka ziół, która dzięki swoim właściwościom nie tylko oczyszcza nasze ciało z toksyn, ale również wspomaga w sposób naturalny walkę z  pasożytami, które zagnieździły się w naszym organizmie.
 
Skrzyp – moczopędny, wspomaga proces walki z opuchlizną i obrzękami, pomocny w walce z kamicą nerkową i stanami zapalnymi dróg moczowych, posiada właściwości odżywcze co poprawia mineralizację kości, wskazany u kobiet w ciąży jak i u osób starszych. Wykazuje korzystne działanie na przemianę materii, włosy, błony śluzowe, skórę, naczynia krwionośne, przeciwkrwotocznie, odtruwająco, przy zaburzonej gospodarce hormonalnej w starszym wieku, przy nadmiernych krwawieniach miesiączkowych, na ciężko gojące się rany/odleżyny – zewnętrzne i wewnętrzne, bóle artretyczne, reumatyzm, nerwobóle, pomocny w leczeniu oparzeń. Zawiera sole glinu, potasu, magnezu, substancje mineralne, fenylokwasy, sterole roślinne, saponiny. Skrzyp polny jest bogaty w krzemionkę łatwo przyswajalną przez nasz organizm.[53] Krzemionka spowalnia proces starzenia się, powstrzymuje siwienie włosów, wzmacnia włosy i paznokcie oraz wzmaga naszą odporność na zakażenia bakteryjne i grzybicze. Jako środek leczniczy wykorzystuje się pędy skrzypu polnego. Zastosowanie lecznicze: miażdżyca – profilaktyka, krzem utrzymuje elastyczność tkanki łącznej a flawonoidy powstrzymują odkładanie się cholesterolu i tłuszczu; zapalenie dróg moczowych – usunięcie toksyn z organizmu, pomoc w wyleczeniu stanu zapalnego, działanie moczopędne regularne picie naparu; obrzęki kończyn dolnych – działanie moczopędne i uszczelniające naczynia krwionośne wpływa zmniejszaniu się obrzęków; gruźlica – krzem powoduje zwapnienie ognisk gruźliczych zwłaszcza w płucach, stosowany od dawna w medycynie ludowej/domowej.[54] Skrzyp jest rekomendowany szczególnie przez kobiety, gdyż reguluje procesy starzenia.
 
Fiołek trójbarwny – działanie odtruwające, moczopędne, przeciw zapalne,  wspomaga procesy oksydacyjne i metaboliczne, zwiększa ilość wydalanego moczu. Stosowany w medycynie ludowej jako środek „oczyszczający krew” i na piękną skórę. Te właściwości zostały po dokładnych badaniach potwierdzone i rozszerzone o inne. Ze względu na zawartość flawonoidów (rutozyd i wiolutozyd), antocyjany - pochodne delfinidyny i peonidyny oraz saponiny i karotenoidy jest cennym lekiem oczyszczającym i odtruwającym, zwiększając wydzielanie moczu a wraz z nim szkodliwych produktów przemiany materii. Odtruwające i oczyszczające  działanie jest też wykorzystane w leczeniu chorób skóry, szczególnie przy trądziku.[55] Zawartość rutozydu sprawia, że uszczelnia naczynia krwionośne, stają się one też mniej kruche. Rutyna ułatwia też przyswajanie witaminy C, bierze udział w odtruwaniu krwi i przemianie materii. Dzięki swoim właściwościom przeciwzapalnym i wykrztuśnym fiołek trójbarwny jest używany w czasie kokluszu i ostrego zapalenia oskrzeli, gdzie pełni rolę czynnika łagodzącego oraz pomaga w "gojeniu" się organizmu. Zioło to posiada właściwości rozrzedzania flegmy. Flawonoidy obniżają też  stężenie lipidów we krwi.
 
Łopian większy – działa przeciwgrzybicznie, antybakteryjnie, przeciwzapalnie, moczopędnie, napotnie, stosowany w zaburzeniach przemiany materii, niewydolności wątroby, zapaleniach pęcherza moczowego. Dwuletnia roślina występująca w strefie umiarkowanej północnej półkuli. Korzenie zawierają cukier inulinę, białka, tłuszcze, związki poliacetylenowe, fitosterole, nieduże ilości olejków eterycznych, glikozydy, saponiny, dużo siarki, fosforu, witaminę C.[56] Wykazuje silne właściwości antybakteryjne, grzybobójcze i przeciwzapalne. Doskonały środek we wszelkich nieżytach przewodu pokarmowego, ponieważ zmniejsza wydzielanie kwasu żołądkowego, jednocześnie zwiększając wydzielanie śluzu w przewodzie pokarmowym. Te właściwości wykorzystuje się przy leczeniu pęcherzyka żółciowego, schorzeń wątroby, zaburzeniach przemiany materii. Znajduje też zastosowanie w leczeniu chorób dróg moczowych. Poprawia przemianę materii i przyspiesza wydalanie szkodliwych produktów z organizmu,  a zawarta w nim inulina działa przeciwcukrzycowo i pro biotycznie, regulując tym samym trawienie, przemianę materii i pracę jelit. Właściwości bakteryjne i grzybobójcze wykorzystuje się też przy różnego rodzaju chorobach skórnych, od pokrzywki po ropnie i łupież i wypadanie włosów. [57]
 
Żurawina  to czerwone, kwaśne jagody docenione wiele lat temu na terenach Indii i Ameryki Północnej. Jej owoce służyły jako pożywienie, lekarstwo i barwnik. W Polsce przetwarzano od dawna żurawinę na soki, dżemy i konfiturę. Owoc żurawiny to naturalne bogactwo witamin: C, A, P, B1, B2 oraz błonnika, żelaza, pektyny, wapnia, magnezu, potasu, fosforu, jodu, węglowodanów, kwasu cytrynowego, kwasu jabłkowego, kwasu chininowego, kwasu benzoesowego oraz aktywnych związków mających działanie przeciwgrzybiczne i bakteriobójcze. Wypłukuje z dróg moczowych często przyczynę infekcji - bakterię E. coli.[58] Badania przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych dowodzą, że wyciągi z żurawiny potrafią zniszczyć 80% szczepów bakterii, które są antybiotykooporne, a wszystko to zawdzięczamy poliantocyjanidom czyli barwnikom. One właśnie wyścielają pęcherz moczowy oraz moczowody, co utrudnia osadzanie się bakterii na ich ściankach i ułatwia ich wydalanie z organizmu. Sok żurawinowy ma pozytywne działanie nie tylko na układ moczowy, ale również odziałuje na bakterie w jamie ustnej i żołądku, dzięki czemu chroni przed próchnicą, chorobami dziąseł i przyzębia oraz przed chorobami wrzodowymi żołądka, wywoływanymi przez bakterię Helicobacter pylori.[59] Żurawina ma również dobroczynne działanie na nasz układ krążenia i serce. Zawarte w niej flawonoidy obniżają poziom cholesterolu, co  zapobiega odkładaniu się blaszek miażdżycowych na ściankach naczyń krwionośnych. Żurawina ma doskonały wspierający wpływ na proces przemiany materii, odtruwanie organizmu jak i wspomaganie procesu odchudzania. Badania dowodzą, że owoc ten ma zdolność ochronną komórek mózgowych przed ich uszkodzeniem podczas procesów chorobowych np. wylewu czy zakrzepu. Aby uzyskać korzystny efekt zdrowotny należałoby wypić 250 ml (szklanka) soku żurawinowego lub 1½ szklanki świeżych owoców żurawiny albo mrożonych lub 1/3 szklanki konfitury/dżemu/suszonych owoców.
 
Pokrzywa – zawiera dużo witamin i minerałów, wzmacnia układ immunologiczny, zwiększa diurezę, sprzyja wydalaniu chlorków i mocznika oraz zatrzymuje procesy zapalne głównie w układzie moczowym i pokarmowym. Pokrzywa i jej prozdrowotne zalety to bogate działanie lecznicze i odżywcze. Pokrzywa jest również uznana za naturalny antybiotyk. Bogata w związki aminowe, flawonoidy, karotenoidy, histaminę, fitosterole, acetylocholinę, olejki eteryczne, serotoninę, sole mineralne, kwasy organiczne, kwas pantotenowy. Zawiera witaminy: A, B2, C, K; mikro i makro elementy: wapń, magnez, krzem, potas, sód, fosfor, jod, siarka , żelazo. W przypadkach niedokrwistości dobrodziejstwo pokrzywy może konkurować z preparatami żelaza.[60] Działa pobudzająco na trzustkę, wątrobę, obniża poziom glukozy we krwi. Jej właściwości bakteriobójcze sprzyjają leczeniu trądziku, zmian skórnych, czyrakach. Jako napar w zastosowaniu zewnętrznym może nam posłużyć do walki z łupieżem i łojotokiem skóry głowy, natomiast wewnętrznie pomaga pozbyć się toksyn. W wieku XIX popadła w niełaskę, aby ponownie powrócić po ponad pół wieku do łask medycyny ludowej i nie tylko, gdyż pokrzywa została doceniona przez koncerny farmaceutyczne i wchodzi w skład wielu leków. Znana uzdrowicielka Maria Treben twierdzi, że pokrzywa posiada siłę leczniczą. Udowodniono, że spożywanie herbaty pokrzywowej ma działanie tonizujące oraz wpływa na układ krwiotwórczy, do tego oczyszcza krew. [61]
 
Mniszek lekarski – stymuluje pracę nerek, trzustki i żołądka oraz układu krwionośnego; działa moczopędnie, wspomaga leczenie przy zakażeniach grzybiczych. Potocznie jest zwany mleczem. Jego korzystne substancje zawarte są w korzeniu, ziele i kwiecie. Wzmacnia organizm, poprawia walory smakowe potraw, pobudza trawienie, ma właściwości uspakajające. Dzięki walorom oczyszczającym mniszek wspomaga walkę z trądzikiem, zmianami skórnymi, wypryskami, liszajami, świądem skóry. Pomocny w leczeniu schorzeń takich jak: reumatyzm, dna moczanowa, choroby nerek. Oczyszcza krew, wzmacnia organizm, wzmaga przyswajanie magnezu, poprawia pracę układu trawiennego.[62]Korzeń mniszka lekarskiego zawiera fitosterol, inuliny, garbniki, związki seskwiterpenowe i  tri terpenowe co ułatwia przyswajanie soli mineralnych i potasu.  Liście mniszka pospolitego bogate są we flawonoidy, karotenoidy, flenolokwasy, krzem, magnes, potas oraz witaminy z grupy B i C. Kwiaty mniszka są bogate w podobne pierwiastki jak liście, dodatkowo zawierają więcej olejku eterycznego. W kwiatach stwierdzono zawartość fito estrogenów. Przeciwwskazania do terapii mniszkiem to osoby mające problemy z chorobą wrzodową ponieważ podwyższa on poziom soków żołądkowych.[63] 
 
Brzoza brodawkowata – działa detoksykacyjnie, bakteriobójczo, regenerująco, przeciwzapalnie, moczopędnie i napotnie, co sprzyja oczyszczaniu organizmu przez zwiększenie powierzchni wydalniczej. Zawiera składniki mineralne: potas, fosfor, miedź, mangan, wapń; witaminę B oraz fruktozę. Suszone liście brzozy zawierają związki                trójterpenowe, olejek eteryczny, żywice, garbniki katechinowe, saponiny, kwasy organiczne, flawonoidy. Kora brzozy brodawkowatej zawiera betuliny wykorzystywane w leczeniu trądziku. Pączki i młode listki zawierają dużo olejków eterycznych. Napar z liści zawiera wiele czynnych substancji: związki żywiczne, garbniki, flawonoidy i sole mineralne, które dają korzystne działanie  w walce z łuszczycą, gośćcem, niewydolnością nerek, w stanach przewlekłych zakażeń dróg moczowych, kamicy nerkowej, dysfunkcji krążenia - obrzęki.[64] Dawno temu stosowany do wybielania skóry, na porost włosów i przeciw piegom.
 
 
Olej lniany otrzymywany jest dzięki tłoczeniu na zimno dojrzałych nasion lnu. Tłoczenie na zimno polega na mechanicznym (nie chemicznym!) wyciskaniu oleju z nasion bez podgrzewania na żadnym z etapów produkcji. Dzięki tej metodzie wszystkie tak ważne składniki oleju lnianego, jakimi są wrażliwe na temperaturę nienasycone kwasy tłuszczowe, zachowują swoją naturalna strukturę i właściwości biologiczne[65]. Olej ten charakteryzuje się żółtawym zabarwieniu i intensywnym, cierpkim zapachem. Historia uprawy lnu i pozyskiwania z niego drogocennych składników sięga czasów Orientu. Pierwsze udokumentowane doniesienia o leczniczych właściwościach lnu datowane są na czasy Greków i Rzymian około 650 lat p.n.e. Hipokrates w V wieku p.n.e. zalecał stosowanie lnu w przypadku zapalenia błon śluzowych, w bólach podbrzusza czy biegunce. Lecznicze i zdrowotne właściwości oleju lnianego związane są z zawartymi w nim związkami bioaktywnymi, głównie nienasyconymi kwasami tłuszczowymi z grupy omega. Najważniejsze składniki to: główny przedstawiciel kwasów omega-3 – wielonienasycony kwas tłuszczowy alfalinolenowy (ALA) oraz wielonienasycony kwas tłuszczowy linolowy (LA) należący do grupy omega-6. Nawet 65% masy oleju lnianego może stanowić ALA, natomiast ok. 10% to kwas LA[66].
Kwasy tłuszczowe z grupy omega-3 oraz omega-6 wpływają na nasz organizm w bardzo szerokim spektrum. Stanowią one wspaniałą ochronę przeciwnowotworową, dzięki wspomaganiu błon komórkowych w transporcie tlenu. Nie dopuszczają one do powstania deficytów tlenowych, a co za tym idzie ograniczają rozwój komórek rakowych. Po spożyciu oleju lnianego odczuwany znaczny przyrost energii, dzięki wsparciu funkcji mitochondriów, które pełnią funkcję fabryk energetycznych w naszym ciele. Suplementacji ALA oraz LA zmniejsza ryzyko powstania osteoporozy, ponieważ kwasy te są budulcem naszych kości. W czasie przyjmowania oleju lnianego możemy odczuć spadek apetytu na słodycze, co pomoże nam zrzucić zbędne kilogramy oraz utrzymać dietę. Olej lniany zapobiega również zlepianiu się krwinek czerwonych i może być stosowany jako naturalny i skuteczny środek do obniżenia ciśnienia krwi – nasze erytrocyty nie zlepiają się, nie powstają więc skrzepy, które trzeba na siłę przepychać przez wąskie naczynia włosowate. Poprawia się również stan układu endokrynnego, który reguluje całym naszym organizmem. LA zawarty w oleju lniany poprawia w widocznym stopniu stan naszej skóry. Wpływa na jej gładkość, jędrność, polepsza i przyspiesza gojenie ran. Zmniejsza w widoczny sposób cellulit. Zarówno ALA jak i LA zapobiegają, a w przypadku już rozwiniętej choroby kontrolują poziom cukry w ustroju. Obecne w diecie stymulują działanie insuliny. Ponieważ mózg aż w 60% zbudowany jest z tłuszczów omega-3 i omega-6, olej lniany wpływa na polepszenie procesów poznawczych. Pomaga w uczeniu się i szybszym zapamiętywaniu[67].
Do najważniejszy składników oleju lnianego można zaliczyć kwas linolenowy (inaczej: alfalinolenowy, ALA), który należy do rodziny omega-3 i wchodzi w skład tzw. kwasów egzogennych. To znaczy takich, które muszą zostać dostarczone wraz z pożywieniem, ponieważ nasz organizm nie jest w stanie sam go wytworzyć. Kwas linolenowy występuje głównie w roślinach. Ma działanie przeciwzapalne, przeciwzakrzepowe, obniża poziom wolnych trójglicerydów, które są jedną z przyczyn miażdżycy. Pomagają obniżyć ciśnienie krwi i zapobiegają arytmii serca[68]. Kwas linolenowy posiada również właściwości przeciwbólowe. Dzięki nim ból towarzyszący artretyzmowi  jest mniejszy, łagodzi dolegliwości wywołane silnym stresem. Niezwykłe właściwości tej substancji wykorzystywane są również do produkcji kosmetyków. Bardzo często stanowi jeden ze składników mydeł, kremów i balsamów, które wygładzają i nawilżają skórę, redukują pęknięcia i szorstkość. Dodatkowo poprawia nawilżenie skóry oraz zmniejsza i redukuje blizny i przebarwienia. Kwas linolenowy to także naturalny składnik sebum (łoju skórnego) i cementu międzykomórkowego. Niedobór kwasu linolenowego w organizmie zdarza się bardzo rzadko. Jego niskie stężenie występuje najczęściej u osób, które karmione są dożylnie, a podawana mieszanka pozbawiona jest tłuszczów oraz u dzieci, którym podawane jest mleko odtłuszczone. Zaburzone stężenie kwasu linolenowego może zakłócać niektóre funkcje organizmu. Najczęściej spowalnia regenerację skóry oraz zaburza działanie gruczołów. Skóra osoby z jego niedoborem jest sucha i szorstka, krystalizacja naskórka nie jest prawidłowa, a włosy i paznokcie stają się bardziej łamliwe. Zdarza się, że niedobór ma niekiedy związek z występowaniem łuszczycy, rumienia, egzemy, tzw. rybiej łuski oraz  atopowego zapalenia skóry.
Kolejnym ważnym składnikiem oleju lnianego jest kwas linolowy (inaczej: LA), który należy do rodziny kwasów omega-6. On również należy do grupy egzogennych kwasów tłuszczowych. Pomaga on przede wszystkim obniżyć poziom cholesterolu we krwi. Kwas linolowy jest także od dawna znanym składnikiem, który ma korzystny wpływ na skórę, co jest wykorzystywane w produkcji kosmetyków. Odpowiada on za nawilżenie skóry oraz przyspiesza jej odnowę. Ponadto reguluje on czynności gruczołów łojowych, redukuje plamy i przebarwienia. Kwas linolowy jest także naturalnym składnikiem sebum (łoju skórnego) i cementu międzykomórkowego. Niedobór każdego składnika organicznego powoduje pewne zaburzenia, nie inaczej jest w przypadku niedoboru tego kwasu. Do najważniejszych z nich należą zaburzenia funkcjonowania gruczołów łojowych oraz spowolnienie procesów regeneracji skóry. Do tego dochodzą także suchość i szorstkość skóry, zaburzenia w keratynizacji naskórka oraz zwiększenie łamliwości włosów i paznokci. Niedobór kwasu linolowego może doprowadzić do różnego rodzaju schorzeń, między innymi do łuszczycy, rumienia, egzemy, rybiej łuski oraz atopowego zapalenia skóry. Widzimy zatem, że niedobór tego typu kwasu wpływa niekorzystnie przede wszystkim na skórę.
Ostatnim składnikiem, o którym warto wspomnieć jest kwas oleinowy. Należy on do jednonienasyconych kwasów tłuszczowych typu omega-9. Kwasy należące do tej rodziny zapobiegają rozwojowi miażdżycy i chorobom serca m.in. przez obniżanie poziomu „złego” cholesterolu LDL, rozrzedzanie krwi i zmniejszanie skłonności do zakrzepów. Ponadto pomagają także w utrzymaniu odpowiedniego poziomu cukru we krwi[69]. Ich niedobór może skutkować m. in. chorobami układu krążenia, czy nawet sprzyjać powstawaniu komórek rakowych.
 
 
Witamina D w prawie 90% jest syntetyzowana w naszej skórze dzięki działaniu promieni słonecznych i tylko jej niewielka ilość musi zostać dostarczona do organizmu wraz z pokarmem. Na produkcję witaminy D w skórze ma wpływ szereg czynników takich jak: pora roku, zachmurzenie, szerokość geograficzna, pigmentacja skóry, grubość tkanki tłuszczowej, zanieczyszczenie powietrza czy nawet stosowanie kremów z filtrem przeciw promieniom UV. Z badań wynika, że obecnie skórna biosynteza tej witaminy nie jest wystarczająca dla prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka. Zmiana trybu życia, dłuższe godziny w pracy, praca przy komputerze, brak aktywności fizycznej na dworze, czy wreszcie coraz wyższy stopień uprzemysłowienia miast, a co za tym idzie wyższy stężenie pyłów w powietrzu, powodują, że czas ekspozycji na promienie słoneczne jest zbyt krótki by wytworzyć odpowiednią ilość tej witaminy. Dlatego też zwiększa się zapotrzebowanie na jej suplementacji. Niedobór witaminy D jest powszechnie znanym czynnikiem etiologicznym krzywicy oraz osteoporozy. Wiele matek wystawia małe dzieci w wózkach na działanie słońca właśnie po to by uniknąć tych chorób. Jednak jak dowodzą wyniki badań spektrum działania witaminy D jest znacznie szersze. Odpowiada ona za bardzo wiele funkcji biologicznych a receptory, które maja ją wychwytywać można odnaleźć w wielu różnych tkankach naszego ciała[70]. Witamina D odpowiada za regulację gospodarki wapniowo – fosforanowej, a co za tym idzie jej odpowiedni poziom przeciwdziała m. in. osteoporozie i pomaga utrzymać prawidłowy poziom wapnia w ustroju. Witamina D odgrywa rolę w układzie sercowo – naczyniowym, przeciwdziałając zwapnieniu naczyń krwionośnych i zmniejszając procesy zapalne[71]. Jej odpowiedni poziom zmniejsza ryzyko nadciśnienia krwi[72]. Pośrednio i bezpośrednio chroni nerki przed ich przewlekłymi chorobami dzięki regulacji enzymu o nazwie renina[73], a także zmniejsza białkomocz[74]. Witamina D jest zaangażowana również w metabolizm glukozy. Jej niski poziom jest związany z opornością komórek naszego ciała na insulinę, a to z kolei podwyższa ryzyko zachorowania na cukrzycę[75]. Witamina ta reguluje również układ odpornościowy. Ma działanie tzw. immunomodulujące. Oznacza to, że oddziałuje ona na limfocyty T i limfocyty B, poprzez zmianę fenotypu, a co za tym idzie zmianę funkcji, komórek prezentujących antygeny oraz komórek dendrytycznych. Komórki te są odpowiedzialne za przedstawianie naszemu układowi odpornościowego obcych antygenów, czyli bakterii, wirusów, pasożytów i grzybów. Mają za zadanie odróżnić komórki naszego ciała od obcych, którzy dostali się do ustroju. Witamina D stymuluje komórki prezentujące antygen i komórki dendrytyczne tak, że te z kolei wpływają na limfocyty T promując wytwarzanie subpopulacji limfocytów regulatorowych w miejsce subpopulacji efektorowych[76]. Regulując działanie układu odpornościowego, reguluje również choroby związane z jego nadmiernym działaniem. Witamina D jest niezwykle ważna we wrodzonej odpowiedzi immunologicznej, a także w przebiegu chorób autoimmunologicznych. Jej niedobór powoduje u dzieci atopowe zapalenie skóry i podwyższony poziom przeciwciała IgE[77]. Jej niskie stężenie może również stymulować rozwój astmy. Wiele badań epidemiologicznych sugeruje, że niedobory witaminy D w czasie ciąży i na wczesnych etapach życia skutkują podwyższonym ryzykiem infekcji górnych dróg oddechowych i świszczącym oddechem u dzieci. Wykazano, że witamina D hamuje rozwój astmy i zwiększa odpowiedź organizmu na podawane glikokortykosteroidy[78].
Witamina D odgrywa również rolę w centralnym układzie nerwowym. Wiele chorób psychiatrycznych, takich jak depresja czy schizofrenia, jest wynikiem przewlekłego stanu zapalnego w centralnym układzie nerwowym. Ponieważ niedobory witaminy D mogą prowadzić do powstawanie wielu ognisk zapalnych, jej niedobór może wiązać się również z tymi chorobami[79]. Badania wykazały, że podawana pacjentom z chorobą Parkinsona znacznie poprawiła ich funkcje poznawcze i samopoczucie[80].
Powszechne jest przekonanie o szkodliwym działaniu promieni słonecznych i wiele znanych osobistości ze świata medycyny konwencjonalnej apeluje, żebyśmy używali coraz lepszych i skuteczniejszych kremów z filtrem. Dlaczego? Ma to nas ochronić przed promieniami UV, które mają jakby prowadzić do rozwoju raka skóry. Nikt jednak nie mówimy nam o tym, że w ten sposób uniemożliwiamy biosyntezę naturalnej witaminy D, która tworzona jest właśnie w skórze. Jak pokazują badania witamina ta nie tylko wpływa na szereg czynników biologicznych wymienionych wcześniej, ale chroni nas również przed rakiem! I to nie tylko jednym rodzajem, ale przed szeregiem różnego rodzaju nowotworów, w tym przed rakiem jajników, piersi, czy okrężnicy[81]. W badaniach opublikowanych w 2013 r. wykazano, że witamina D hamuje organizację aktyny w komórkach rokowych, a co za tym idzie uniemożliwia ich podział. Może być skutecznym i przede wszystkim bezpiecznym lekiem w walce z rakiem oraz może przeciwdziałać rozrostowi endometrium[82]. Badania pokazują również na związek tej witaminy z układem rozrodczym. Można znaleźć doniesienia, które sugerują, że odpowiedni poziom witaminy D w ustroju poprawia płodność i ogranicza ewentualne problemy z zajściem w ciąże[83].
 
 
Witamina B12 jest niezbędnym elementem potrzebnym do wytwarzania fosfolipidów, które stanowią główny składnik błon komórkowych. Bez fosfolipidów nie jest możliwe powstanie błon komórkowych, a co z tego wynika również samych komórek. Witamina B12 potrzebna jest również do syntezy kwasów nukleinowych, które niosą informacje o całym naszym organizmie oraz do prawidłowego przewodzenia nerwowego, ponieważ uczestniczy w syntezie mieliny – związku, który buduje osłonki mielinowe, które mają za zadanie chronić komórki nerwowe przed uszkodzeniem, ale również dzięki którym szybciej i łatwiej rozprzestrzenia się impuls nerwowy[84]. W Europie szacuje się, że niemal 40% ludzi ma niewielki niedobór witaminy B12. Największe ryzyko niedoboru odnotowano w grupie wegan i osób starszych, które miały problemy z przyswajaniem składników odżywczych. Podając za badaniami dr Lindsay Allen witamina ta jest syntetyzowana tylko przez mikroorganizmy, a jej zapasy dostępne są dla nas tylko w postaci produktów pochodzenia zwierzęcego. Dlatego tak ważne jest, aby ludzie rezygnujący ze spożywania mięsa wspomagali swoją dietę witaminą B12.  Niedobór witaminy B12 może prowadzić do rozwoju anemii, ponieważ jest ona szczególnie istotna w produkcji czerwonych krwinek, które mają za zadanie rozprowadzać tlen po naszym organizmie. Nie tylko wspomaga produkcję erytrocytów, bierze udział również w tworzeniu białych krwinek oraz płytek krwi. Jej długotrwałe niedobory mogą w niektórych przypadkach prowadzić do nieodwracalnych zmian neurologicznych, takich jak demencja, depresja, czy szereg innych chorób psychicznych[85]. Niskie stężenie tej witaminy może powodować również zmęczenie i ospałość, która znika zaraz po rozpoczęciu suplementacji! Jej niedobory wynikają nie tylko z  niewłaściwie zbilansowanej diety, ale mogą być też skutkiem kłopotów z jej wchłanianiem. Naturalnie dostarczana witamina B12 zawsze połączona jest z białkiem, które ją przenosi. W naszym żołądku w obecności kwasu żołądkowego dochodzi do aktywacji enzymu – pepsyny – który niszczy wiązania zawarte w białku i w ten sposób uwalnia witaminę B12 i może ona zostać zaabsorbowana do krwioobiegu i wraz z nim rozprowadzona do poszczególnych tkanek i narządów. Wraz z wiekiem spada jednak zdolność biosyntezy zarówno samego enzymu, jak i kwasu żołądkowego, co może skutkować, mimo odpowiedniej diety, niedoborami tej witaminy. Dlatego tak ważne jest jej uzupełnianie.
 
W czasie jednego ze swoich licznych wykładów dr Roman Pawlak z East Carolina University wymienił szereg licznych schorzeń, które mogą być skutki niewłaściwego poziomu witaminy B12 w naszym organizmie. Do nich należą m. in.: demencja, ataksja (zaburzenia koordynacji ruchu), atrofia nerwu wzrokowego, katatonia, psychozy, zmiany nastrojów, zawał mięśnia sercowego, neuropatia, mielopatia (choroba rdzenia kręgowego), upośledzenie pamięci, depresja, atrofia mózgu, zmęczenie, zaniki pamięci. Prowadzone były badania, które wskazały również na związek niskiej zawartości tej witaminy z pogorszeniem słuchu, czy obniżeniem gęstości kości. U wegetarian, którzy stanowią grupę ryzyka jeśli chodzi o niedobory tej witaminy, po suplementacji witaminą B12 zaobserwowano polepszenie funkcji naczyń krwionośnych oraz ich zwiększoną elastyczność. To z kolei zmniejszało ryzyko wystąpienia nadciśnienia krwi. Ponieważ można wskazać wyraźny związek pomiędzy witaminą B12 a syntezą mieliny, jej niedobór może wiązać się bezpośrednio z chorobami układu nerwowego takimi jak stwardnienie rozsiane czy choroba Alzheimera[86].
 
 
Dopuszczone oświadczenia zdrowotne na temat witaminy B12 (Rozporządzenie Komisji (UE) nr 432/2012  z dnia 16 maja 2012 r.):
·         przyczynia się do utrzymania prawidłowego metabolizmu energetycznego
·         pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego
·         pomaga w utrzymaniu prawidłowego metabolizmu homocysteiny
·         pomaga w utrzymaniu prawidłowych funkcji psychologiczny
·         pomaga w prawidłowej produkcji czerwonych krwinek
·         pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu układu odpornościowego
·         przyczynia się do zmniejszenia uczucia zmęczenia i znużenia
·          odgrywa rolę w procesie podziału komórek
 
 
Jod jest składnikiem hormonów tarczycy, tyroksyny i trójodotyroniny, które zapewniają prawidłowy rozwój organizmu, dzięki temu że przyspieszają syntezę białek i tłuszczów, z których zbudowany jest nasz organizm. Ponadto reguluje temperaturę ciała, pracę mięśni szkieletowych, prace układu nerwowego i układu krążenia. Jest niezbędny w okresie dojrzewania, ponieważ jest kluczowy do prawidłowego wzrostu naszego organizmu. Jest niezbędny również do osiągnięcia dojrzałości płciowej. Pomaga w utrzymaniu zdrowego wyglądu skóry, włosów, paznokci oraz zębów[87]. Ponad 60% jodu obecnego w naszym ciele znajduje się w tarczycy, pozostałą jego część można odnaleźć w jajnikach, kościach oraz we krwi. Zapotrzebowanie na jod waha się w zależności od wieku i stanu fizjologicznego danej osoby. W ciąży, a także w czasie karmienia piersią zapotrzebowanie na ten pierwiastek wzrasta, dlatego też kobiety w tym okresie są szczególnie narażone na jego niedobór[88].
Niedobór jodu pociąga za sobą szereg poważnych konsekwencji. Pierwszym objawem najbardziej rzucającym się w oczy jest powstanie wola. Zbyt małe spożycie jodu skutkuje również: spowolnieniem zapamiętywania oraz procesu uczenia się, opóźnia okres pokwitania, utrudnia utrzymanie ciąży, powoduje zaburzenia w cyklu miesiączkowym, a u dzieci może skutkować nawet upośledzeniem umysłowym![89] W niektórych przypadkach może prowadzić do zwiększonej śmiertelności wśród dzieci oraz do rozwoju kretynizmy. Charakterystyczny dla niedoboru jodu jest również wygląd skóry, która staje się niezwykle sucha, zimna, nieco blada. Czasem w bardziej zaawansowanych stadiach można zauważyć wzmożone rogowacenie naskórka, zwłaszcza w okolicy kolan oraz łokci. Włosy również są bardzo suche, łamliwe, w dotyku nieprzyjemnie szorstkie. Często dochodzi do ich wypadania, przy czym zjawisko to narasta powoli, tak więc w początkowej może być prawie niezauważalne.
 
 
Dopuszczone oświadczenia zdrowotne na temat jodu (Rozporządzenie Komisji (UE) nr 432/2012  z dnia 16 maja 2012 r.):
pomaga w utrzymaniu prawidłowych funkcji poznawczych
przyczynia się do utrzymania prawidłowego metabolizmu energetycznego
pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego
pomaga zachować zdrową skórę
pomaga w prawidłowej produkcji hormonów tarczycy i w prawidłowym funkcjonowaniu tarczycy
 
resweratrol
 
Resweratrol to organiczny związek chemiczny występujący naturalnie w owocach i ich przetworach. Związek ten jest niezwykle skutecznym przeciwutleniaczem, a także naturalnym środkiem przeciwgrzybicznym o niezwykłej skuteczności. Jego działanie antyoksydacyjne i przeciwzapalne może mieć duże znaczenie w zapobieganiu chorobom układu krążenia, układu nerwowego i nowotworom.
Czarne winogrona (a w szczególności ich skórka) są najlepszym źródłem tej substancji. Jej duże ilości znaleźć można również w czerwonym winie, a także w skórce morwy, czarnej porzeczki, żurawiny, borówce, malinach, truskawkach oraz orzechach ziemnych. Jeśli chodzi o wina, to największe stężenie resweratrolu znajduje się w winie czerwonym. Mniejsza ilość występuje w winie różowym i białym. Na jego zawartość oprócz odmiany winogron ma również wpływ różnica w produkcji, miejsce uprawy, rok winobrania i warunki atmosferyczne (im bardziej nasłonecznione tereny tym stężenie resweratrolu w owocach jest większe).[90]
Resweratrol należy do substancji o udokumentowanych właściwościach prozdrowotnych. W badaniach stwierdzono, że u myszy karmionych resweratrolem następuje ekspresja genów zbliżona do tej, która występuje w diecie o znacznie niższej kaloryczności. W mięśniach 27-miesięcznej myszy powodował ekspresję genów taką, jak w przypadku 18-miesięcznego osobnika. Na tej podstawie można wysnuć wniosek, że myszy karmione resweratrolem wykazały znaczącą redukcję objawów starzenia, a także zmniejszony stan zapalny i apoptozę (programowaną naturalną śmierć komórki) w naczyniach krwionośnych, zwiększoną elastyczność aort, zwiększoną koordynację ruchową, znacznie wolniejszy rozwój zaćmy, zachowanie gęstości kości, znacząco obniżony poziom cholesterolu i trójglicerydów we krwi. U osobników na diecie wysokokalorycznej zaobserwowano wydłużenie długości życia aż o 26% [91]. Wielu naukowców i badaczy uważa, że resweratrol odpowiedzialny jest za tzw. „francuski paradoks”, czyli wyjątkową, jak na Europę Zachodnią, długość życia Francuzów, pomimo zbyt tłustej diety i znacznej ilość spożywanego alkoholu. Zaobserwowano również mniejszy odsetek przypadków chorób sercowo– naczyniowych. Należy jednak pamiętać, że piją oni głównie czerwone wino, które jest znakomitym źródłem resweratrolu [92]. W 1995 roku duńscy badacze udowodnili, że osoby spożywające regularnie w niewielkich ilościach czerwone wino, są aż o 60% mniej podatne na zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu. Co ciekawe już w 450 roku p. n. e. Hipokrates zauważył korzystne działanie czerwonego wina i zalecał jego picie, jako dodatek do codziennej diety. W badaniach na szczurach wykazano, że resweratrol może skutecznie chronić przez nadciśnieniem tętniczym, a także przed przerostem mięśnia sercowego, który często jest skutkiem podwyższonego ciśnienia. Związek ten hamuje nieprawidłową angiogenezę, tzn. blokuje patologiczny rozwój naczyń krwionośnych, który ma miejsce m. in. w przypadku powstawania zmian nowotworowych. Główną komplikacją po zawale jest arytmia komorowa, która często jest śmiertelna. Jej przyczyną jest nieprawidłowa odbudowa nerwów w obrębie uszkodzonej części serca. Chińscy naukowcy z Univerity School of Medicine w Szanghaju, dowiedli, że resweratrol może skutecznie obniżyć ryzyko wystąpienia arytmii komorowej po przebytym zawale.
Badacze z Cardiovascular Research Center na Uniwersytecie Connecticut School of Medicine przeprowadzili eksperyment na szczurach z zaindukowaną cukrzyca. Dożylne, cykliczne podawanie resweratrolu spowodowało znaczące obniżenie poziomu glukozy we krwi. Dlatego też związek ten może być skutecznie wykorzystywany jako naturalny środek zapobiegający hiperglikemii.
Resweratrol ma również właściwości przeciwzapalne oraz cytoprotekcyjne, tzn. ochrania komórki naszego ciała przed szkodliwymi czynnikami. W badaniach in vitro i in vivo zapobiegał powstaniu naczyniowego stresu oksydacyjnemu i uniemożliwiał rozwój zapalenia w odpowiedzi na podrażnianie dymem tytoniowym. W znacznym stopniu wyłapywał powstałe wolne rodniki i marker zapalenia. Działa ponadto ochronnie na komórki wątroby, zapobiegając odkładaniu się trójglicerydów u osób, które spożywają dużo tłuszczów nasyconych. W badaniach prowadzonych na Capital Medical University w Chinach wynika, że resweratrol może skutecznie chronić komórki naskórka przed niekorzystnym działaniem promieni słonecznych, a dokładniej przed stresem oksydacyjnym wywołanym promieniami UVA.
W 2009 roku na łamach Neurochemistry International opublikowano informację na temat neuroprotekcyjnych, ochornnych dla mózgu, właściwościach resweratrolu. Wykazano, że związek ten ma działanie hamujące na powstawanie złogów β-amyloidu oraz zmniejszenie tworzenia płytek, które są charakterystyczne przy zjawiskach związanych ze zmianami degeneracyjnymi w mózgu.
Podając za artykułem z 2010 roku umieszczonego na łamach HemOnc Today, resweratrol może ograniczać namnażanie komórek rakowych w jelicie grubym. W badaniach klinicznych wzięło udział 20 pacjentów z rakiem ostatniego odcinka jelita. U wszystkich osób wykazano ograniczenie rozrostu guzów na skutek samej suplementacji resweratrolem. Inne badania również potwierdzają antynowotworowe działanie tego związku. Okazało się, że resweratrol wpływa na geny odpowiedzialne za hamowanie namnażania komórek rakowych. Oprócz tego, jak już było wcześniej wspomniane, resweratrol zapobiega nieprawidłowej angiogenezie. Ma to znaczenie również w przypadku zmian nowotworowych, ponieważ uniemożliwia rozwój naczyń krwionośnych wokół guzów, a przez to nie są one zaopatrywane w substancje odżywcze oraz tlen i nie mogą się rozwijać [93].
Resweratrol ochrania nasz serce, układ krążenia i mózg. Przedłuża życie komórek i zapobiega ich starzeniu, ma właściwości antynowotworowe, przeciwzapalne i antygrzybiczne. Może być skutecznym i przede wszystkim naturalnym środkiem do walki z szeregiem współczesnych schorzeń.
 
Nasiona konopii
 
Konopie znane były ludziom już od 8000 roku p. n. e. jako surowiec do produkcji tkanin, a 4000 lat później pojawiły się w Europie, gdzie przez kolejne stulecia znajdywały coraz więcej zastosowań. W kolejnych latach były stosowane do produkcji lin, żagli okrętowych, a także papieru. Ekspertyzy dowiodły, że Deklaracja Niepodległości Stanów Zjednoczonych, oryginalne wydanie Biblii Gutenberga i dzieła wybitnych malarzy takich jak Van Gogh, czy Rembrandt powstały właśnie na na papierze i płótnie z konopi. Materiały z tego surowca wytrzymują wysoką temperaturę, światło i nie żółkną z biegiem lat, jak to się dzieje w przypadku papieru otrzymywanego z pulpy drzewnej. Przełom XIX i XX wieku sprawił, że przemysł konopny świętował swój złoty okres – olej z rośliny zaczął być wykorzystywany do produkcji farb, paliw, a włókna znalazły zastosowanie w budownictwie. Mało kto zdaje sobie sprawę, że Henry Ford odpalił swój pierwszy silnik napędzany właśnie paliwem, które tak naprawdę było olejem konopnym z niewielka domieszką metanolu! Możliwe jest zatem całkowicie naturalne paliwo, które nie zanieczyszcza środowiska, a roślina do jego produkcji jest łatwa i tania w hodowli. I w 100 % degradowalna. Powstały pierwsze maszyny rolnicze, które obrabiają roślinę i oddzielają od siebie poszczególne jej składniki. Kiedy mogło wydawać się, że przemysł konopny mógłby rozwijać się w jeszcze szybszym tempie, do głosu doszły koncerny farmaceutyczne i paliwowe, które zapoczątkowały kampanię anty-konopną. Rezultatem była ogłoszona w 1937 roku całkowita delegalizacja tej rośliny na terenie USA. Większość tkanin pochodzenie konopnego zaczęła być zastępowana syntetycznym włóknem – nylonem – produkowanym przez firmę DuPont[94]. Następnie zaczynają namawiać inne kraje z całego świata, aby zaprzestać hodowli konopi ze względu na jej narkotyczne działanie. Dlaczego pomija się tyle korzyści, podkreślając tylko jedną z licznych cech tej rośliny? Koncerny farmaceutyczne, paliwowe, tytoniowe, włókiennicze, budowlane, a nawet żywnościowe nie mogły i nie mogą nadal pogodzić się z faktem, że możliwe jest otrzymywanie tylko potrzebnych surowców z jednej, łatwej w hodowli i odróbce rośliny. Konopie rosną w każdych warunkach, na każdej szerokości geograficznej i każdy może ją sam hodować[95].
W dzisiejszym świecie głośno jest o problemie ekologii i ochrony Ziemi. Nikt jednak nie mówi, że wiele z tych problemów można by wyeliminować, gdyby ponownie wprowadzić i zalegalizować uprawę konopi. Produkty konopne mogły by z powodzeniem zastąpić niemalże całą naftę, bez konieczności odwiertów, a ewentualne wycieki do środowiska nie tylko nie stanowiłyby zagrożenia, ale nawet użyźniły glebę. Również produkcja papieru z konopi jest bardziej ekologiczna niż ta z pulpy drzewnej. Konopie charakteryzują się bowiem szybkim wzrostem i są znakomitym źródłem celulozy, potrzebnej do produkcji papieru. Z badań wynika, że na wyprodukowanie 1 tony masy celulozowej potrzeba średnio 2 ton drewna iglastego, podczas gdy włókna z konopi zaledwie 1,5 tony[96]. Włókna konopne doskonale nadają się również do produkcji ekologicznych (łatwo degradowalnych) wykładzin, opakowań i pieluszek jednorazowych (są bardzo chłonne, wytrzymałe i jednocześnie miękkie).
Nasiona konopi były stosowane w medycynie naturalnej od blisko 5000 lat. Przed 100 laty była środkiem stosowanym na całym świecie, na wszystkich kontynentach na schorzenia takie jak migreny, biegunki, problemy skórne, astma, bezsenność czy chrapanie. Nasiona konopi zawierają duże ilości łatwostrawnego białka wysokiej jakości, które jest lepiej przyswajalne przez nasz organizm niż te zawarte w mleku, mięsie oraz jajkach. Oprócz białek nasiona te są bogatym źródłem witamin z grupy B oraz E i minerałów, m. in. cynku, wapnia, potasu czy przeciwutleniaczy. Nasiona dostarczają naszemu ciału więcej energii niż batoniki, a nie są przesycone cukrami, ani nasyconymi kwasami tłuszczowymi. Są idealnym składnikiem diety dla ludzi, którzy borykają się z problemem zaparć oraz tych, którzy unikają produktów zawierających skrobię. Z nasion konopi produkowany jest olej, który składa się w niemal 90% z kwasów omega – 3, - 6 oraz – 9. olej ten zawiera więcej kwasów omega – 3 niż ryby![97]
Rick Simpson ponownie odkrył zapomniane na wiele lat właściwości nasion konopi. Olej z tych nasion w celach leczniczych w małych dawkach może być spożywany lub wcierany w skórę w miejscach zmienionych chorobowo. Ludzie, którzy go stosowali zauważyli, że pomaga on łagodzić skutki depresji i napadów lękowych, walczyć z nadwagą, alkoholizmem i cukrzycą. Może być stosowany przy problemach z prostatą[98]. Co ważne nasiona mogą być stosowane jako skuteczne i w 100% bezpieczne i naturalne lekarstwo na raka. Dr Coldwell twierdzi, że nasiona konopi są szybkim sposobem na wyeliminowanie raka. I to każdego jego rodzaju! Olej nanoszony na skórę przeciwdziała nowotworom skóry, spożywanie nasion czy oleju eliminuje natomiast nowotwory narządów wewnętrznych, takich jak płuca, prostata, czy wątroba. Dr Coldwell powtarza, że nie ma środka, który leczyłby nowotwory szybciej i skuteczniej niż nasiona konopi[99].
Podsumowując nasiona konopi regenerują komórki w organizmie człowieka i usprawniają trawienie. Dzięki wysokiej zawartości błonnika pomagają usuwać cholesterol zalegający w żyłach oraz stymulują układ obronny organizmu, przeciwdziałają i eliminują zmiany nowotworowe[100]
 
 
 
 
 
 
 
 
Piśmiennictwo:
 
Clark H.: Kuracja życia metodą dr Clark, 2006
 
Society for General Microbiology (2012, March 27). Thyme may be better for acne than prescription creams. ScienceDaily. Retrieved
 
Sienkiewicz M.; Lysakowska M.; Ciecwierz J.i wsp.: Antibacterial Activity of Thyme and Lavender Essential Oils. Medicinal Chemistry, Volume 7, Number 6, November 2011 , pp. 674-689(16)
 
Sylvia Vogl, Paolo Picker, Judit Mihaly-Bison, Nanang Fakhrudin, Atanas G. Atanasov, Elke H. Heiss, Christoph Wawrosch, Gottfried Reznicek, Verena M. Dirsch, Johannes Saukel, Brigitte Kopp. "Ethnopharmacological in vitro studies on Austria's folk medicine - An unexplored lore in vitro anti-inflammatory activities of 71 Austrian traditional herbal drugs". Journal of Ethnopharmacology. Volume 149, Issue 3, 7 October 2013, Pages 750–771
 
N. Taefi Nasrabadi, N. Mirghasemi, N. Bakhtiari i wsp.: Comparison of anti-parasitic effects of garden thyme (Thymus vulgaris) extract and metronidazole on Trichomonas gallinae. Research in Pharmaceutical Sciences, 2012;7(5)
 
 Sweetie R. Kanatt, Ramesh Chander, Arun Sharma. "Antioxidant potential of mint (Mentha spicata L.) in radiation-processed lamb meat". Food Chemistry. Volume 100, Issue 2, 2007, Pages 451–458
 
Nosrati S., EsmaeilzadehHosseini S., Sarpeleh A.,:"Antifungal Activity of Spearmint (Mentha Spicata L.) Essential Oil on Fusarium oxysporum f. sp. radicis-cucumerinum the Causal Agent of Stem and Crown Rot of Greenhouse Cucumber in Yazd, Iran". 2011 International Conference on Environmental and Agriculture Engineering. IPCBEE vol.15(2011)
 
C. Romagnoli: Antifungal activity of essential oil from fruits of Indian Cuminum cyminum. Pharmaceutical Biology, July 2010, Vol. 48, No. 7 : Pages 834-838
 
Cielo Pasay, Kate Mounsey, Graeme Stevenson I wsp.: Acaricidal Activity of Eugenol Based Compounds against Scabies Mites. PLoS ONE 5(8): e12079. doi:10.1371/journal.pone.0012079
 
Allahghadri T, Rasooli I, Owlia P, Nadooshan MJ, Ghazanfari T, Taghizadeh M, Astaneh SD. Antimicrobial property, antioxidant capacity, and cytotoxicity of essential oil from cumin produced in Iran. J Food Sci. 2010 Mar;75(2): H54-61
 
Pai MB, Prashant GM, Murlikrishna KS: Antifungal efficacy of Punica granatum, Acacia nilotica, Cuminum cyminum and Foeniculum vulgare on Candida albicans: an in vitro study. Indian J Dent Res. 2010 Jul-Sep;21(3):334-6
 
Lima CF, Azevedo MF, Araujo R: Metformin-like effect of Salvia officinalis (common sage): is it useful in diabetes prevention? Br J Nutr. 2006 Aug;96(2):326-33.
 
A.       Leaf: Every day is a gift when you are over 100. National Geographic, 1973, 143 (1): 93-119
A. Leaf: Long-lived Populations: Extreme Old Age. Journal of the American Geriatrics Society, 1982. 30 (8): 485-487
J.M. Chan, E.L. Giovannuci: Dairy products, calcium, and vitamin D and risk of prostate cancer. Epidemiol Rev. 2001;23(1):87-92
 
Jacobsen BK, Knutsen SF, Fraser GE: Does high soy milk intake reduce prostate cancer incidence? The Adventist Health Study (United States). Cancer Causes Control. 1998 Dec;9(6):553-7.
 
D R Jacobs, Jr, K A Meyer, L H Kushi: Is whole grain intake associated with reduced total and cause-specific death rates in older women? The Iowa Women's Health Study. Am J Public Health. 1999 March; 89(3): 322–329
 
Slavin JL, Jacobs D, Marquart L, Wiemer K.: The role of whole grains in disease prevention. J Am Diet Assoc. 2001 Jul;101(7):780-5
 
Hites RA, Foran JA, Carpenter DO: Global assessment of organic contaminants in farmed salmon. Science. 2004 Jan 9;303(5655):226-9.
 
Word Cancer Research Fund and American Institute for Cancer Research: Food, Nutrition and the Prevention of Cancer: A Global Perspective, 1997.
 
TC Campbell, Ch. Cox: The China Project: Revealing the Relationship Between Diet and Disease. New Century Nutrition, 1996 s.8
 
Clement A. Adebamowo, Donna Spiegelman, Catherine S. Berke: Milk consumption and acne in teenaged boys. Journal of the American Academy of Dermatology, 58 (5) 2008, 787–793
 
Song Y, Chavarro JE, Cao Y: Whole milk intake is associated with prostate cancer-specific mortality among U.S. male physicians. J Nutr. 2013 Feb;143(2):189-96
 
Solveig C Ligaarden, Stian Lydersen, Per G Farup: Diet in subjects with irritable bowel syndrome: A cross-sectional study in the general population. BMC Gastroenterology 2012, 12:61
 
  Consumption of sweet beverages and type 2 diabetes incidence in European adults: results from EPIC-InterAct. Diabetologia, 2013, 56 (7), 1520-1530
 
Pan A, Sun Q, Bernstein AM, Schulze MB, Red meat consumption and mortality: results from 2 prospective cohort studies. Arch Intern Med. 2012 Apr 9;172(7):555-63
 
Mi-Hyun Kim, Yun Jung Bae: Postmenopausal Vegetarians' Low Serum Ferritin Level May Reduce the Risk for Metabolic Syndrome. Biological Trace Element Research. 2012, 149(1), 34-41
 
http://www.latimes.com/health/la-he-five-questions-walter-willett-20120324,0,4545134.story#axzz2qNf6542M
 
http://tylkomedycyna.pl/wiadomosc/kiedy-wiadomo-ze-organizm-nie-radzi-sobie-glutenem
 
Ludvigsson JF, Montgomery SM, Ekbom A, Brandt L, Granath F. “Small-intestinal histopathology and mortality risk in celiac disease.” JAMA. 2009 Sep 16;302(11):1171-8.
 
Rubio-Tapia A, Kyle RA, Kaplan EL, Johnson DR, Page W, Erdtmann F, Brantner TL, Kim WR, Phelps TK, Lahr BD, Zinsmeister AR, Melton LJ 3rd, Murray JA. “Increased prevalence and mortality in undiagnosed celiac disease.” Gastroenterology. 2009 Jul;137(1):88-93
 
Green PH, Neugut AI, Naiyer AJ, Edwards ZC, Gabinelle S, Chinburapa V. “Economic benefits of increased diagnosis of celiac disease in a national managed care population in the United States.” J Insur Med. 2008;40(3-4):218-28.
 
http://archive.lewrockwell.com/sardi/sardi144.html
 
William Davis, „Dieta bez pszenicy. Jak pozbyć się pszennego brzucha i być zdrowym” (oryg. Wheat Belly: Lose the Wheat, Lose the Weight, and Find Your Path Back to Health), Bukowy Las 2013, 328 s.
 
Trasande L, Attina TM, Blustein J. Association between urinary bisphenol A concentration and obesity prevalence in children and adolescents. JAMA. 2012 Sep 19;308(11):1113-21.
 
Jean Carper: Zywnosc Twoj Cudowny Lek. Wyd: Vesper
 
Shanna H. Swan i wsp.: Prenatal Phthalate Exposure and Anogenital Distance in Male Infants. Environ Health Perspect. 2006 February; 114(2): A88–A89.
 
Ruthann A. Rudel, Food Packaging and Bisphenol A and Bis(2-Ethyhexyl) Phthalate Exposure: Findings from a Dietary Intervention. Environ Health Perspect. 2011 July 1; 119(7): 914–920.
 
http://www.naturalna-medycyna.com.pl/sol-himalajska-rozowa-sol-himalajska/roowa-sol-himalajska-a-sol-kamienna.html
 
http://www.bogutynmlyn.pl/go/_info/?user_id=4285
 
 
 
 
[1]     http://www.bogutynmlyn.pl/html/cat_id_63.html
 
[2]     http://www.bogutynmlyn.pl/html/cat_id_63.html
 
[3]     http://www.bogutynmlyn.pl/html/cat_id_63.html
 
[4]     http://www.tesco.pl/kulinarni-lowcy-smakow/t/brokuly-ciekawostki
 
[5]     http://zwierciadlo.pl/2012/zdrowie/diety/dlaczego-kobiety-powinny-jesc-brokuly-piec-waznych-powodow
 
[6]     http://www.doz.pl/leki/p734-Karczoch
 
[7]     http://mineralyschindele.pl/
 
[8]     http://www.aptekaotc.pl/p/pl/2147/mineraly_schindele_schindele.html
 
[9]     http://www.poradnikzdrowie.pl/zywienie/co-jesz/pieprz-cayenne-wlasciwosci-lecznicze-i-odchudzajace-pieprzu-kajenskiego_41550.html
 
[10]    www.spirulina.pl/rosliny-swiata/trawa-jeczmienna/trawa-jeczmienna-zalety-i-wlasciwosci-zdrowotne.html
 
[11]      http://www.chlorella.pl/
 
[12]    http://www.spirulina.pl/algi/spirulina-platensis-badania-naukowe-polskie-tlumaczenie.html
 
[13]    http://www.spirulina.pl/algi/spirulina-platensis-badania-naukowe-polskie-tlumaczenie.html
 
[14]    http://www.spirulina.pl/algi/spirulina-platensis-badania-naukowe-polskie-tlumaczenie.html
 
[15]    http://kopalniawiedzy.pl/otylosc-wodorosty-wakame-fukoksantyna-bialko-UCP1,695
 
[16]    Uchida E, Kondo Y: Absorption and excretion of ascorbic acid alone and in acerola (Malpighia emarginata) juice: comparison in healthy Japanese subjects. Biologycal & Pharmaceutical Bulletin 2011; 34(11): 1744-7.
 
[17]    Wakabayashi H, Fukushima H:  Inhibition of LPS-stimulated NO production in mouse macrophage-like cells by Barbados cherry, a fruit of Malpighia emarginata DC. Anticancer Research 2003; 23(4): 3237-41.
 
[18]    Barbalho S, Damasceno D: Evaluation of Glycemic and Lipid Profile of Offspring of Diabetic Wistar Rats Treated with Malpighia emarginata Juice. Experimental Diabetes Research. 2011.
 
[19]    Motohashi N, Wakabayashi H: Biological activity of barbados cherry (acerola fruits, fruit of Malpighia emarginata DC) extracts and fractions. Phytotherapy Research 2004; 18(3): 212-23.
 
[20]    Michel A and Freiemail B:  Myths, Artifacts, and Fatal Flaws: Identifying Limitations and Opportunities in Vitamin C Research. Nutrients 2013; 5(12): 5161-5192.
 
[21]    http://www.youtube.com/watch?v=dAZuCAZQ6SM
 
[22]    Morrone J. A.: Chemotherapy of Inoperable Cancer. Experimental medicine and surgery 1962; 20: 299-308.
 
[23]    http://www.youtube.com/watch?v=XJcuEn9mTmg
 
[24]    Park H, Yoon S: Amygdalin inhibits genes related to cell cycle in SNU-C4 human colon cancer cells. World Journal of  Gastroenterology 2005; 11(33): 5156-61.
 
[25]    http://www.centrumego.pl/index.php/suplementacja/wybrane-suplementy/amigdalina-b17
 
[26]    http://www.youtube.com/watch?v=HKVmFDVDrWo
 
[27]    Jurenka J: Therapeutic applications of pomegranate (Punica granatum L.): a review. Alternernative Medicine Review 2008; 13(2):128-44.
 
[28]    Banihani S, Swedan S: Pomegranate and type 2 diabetes. Nutrition Research 2013; 33(5):341-8.
 
[29]    Colombo E, Sangiovanni E: A review on the anti-inflammatory activity of pomegranate in the gastrointestinal tract. Evidence besed complementary and alternative medicine 2013.
 
[30]    Lee ST, Lu MH : Suppression of urinary bladder urothelial carcinoma cell by the ethanol extract of pomegranate fruit through cell cycle arrest and apoptosis. BMC Complementary and Alternative Medicine 2013.
 
[31]    Kroeger N, Belldegrun A:  Pomegranate Extracts in the Management of Men's Urologic Health: Scientific Rationale and Preclinical and Clinical Data. Evidence besed complementary and alternative medicine 2013.
 
[32]    http://www.youtube.com/watch?v=2acrWJol2cg 
 
[33]    http://www.youtube.com/watch?v=ANE1txwAPpc
 
[34]    Franchi L., Guimarães N.: Antimutagenic and antirecombinagenic activities of noni fruit juice in somatic cells of Drosophila melanogaster. Anais da Academia Brasileira de Ciencias 2013; 85(2):585-94.
 
[35]    Lin Y., Chang Y.: Beneficial effects of noni (Morinda citrifolia L.) juice on livers of high-fat dietary hamsters. Food Chemistry 2013; 140(1-2):31-8.
 
[36]    Pandy V., Narasingam M.: Antipsychotic-like activity of noni (Morinda citrifolia Linn.) in mice. BMC complementary and alternative medicine 2012; 12:186.
 
[37]    Gironés-Vilaplana A, Mena P: Evaluation of Sensorial, Phytochemical and Biological Properties of New Isotonic Beverages Enriched with Lemon and Berries during Shelf Life. Journal of the science of food and agriculture 2013.
 
[38]    Gironés-Vilaplana A, Villaño D :  New isotonic drinks with antioxidant and biological capacities from berries (maqui, açaí and blackthorn) and lemon juice. International journal of food science and nutrition 2013; 64(7): 897-906.
 
[39]    Rubilar M, Jara C: Extracts of Maqui ( Aristotelia chilensis ) and Murta ( Ugni molinae Turcz.): sources of antioxidant compounds and α-Glucosidase/α-Amylase inhibitors. Journal of agricultural and food chemistry 2011; 59(5): 1630-7.
 
[40]   Society for General Microbiology (2012, March 27). Thyme may be better for acne than prescription creams. ScienceDaily. Retrieved
 
[41]               N. Taefi Nasrabadi, N. Mirghasemi, N. Bakhtiari i wsp.: Comparison of anti-parasitic effects of garden thyme (Thymus vulgaris) extract and metronidazole on Trichomonas gallinae. Research in Pharmaceutical Sciences, 2012;7(5)
 
[42]            Sienkiewicz M.; Lysakowska M.; Ciecwierz J.i wsp.: Antibacterial Activity of Thyme and Lavender Essential Oils. Medicinal Chemistry, Volume 7, Number 6, November 2011 , pp. 674-689(16)
 
[43]            Brieskorn, C., U. Leiner & K. Thiele. Constituents of salvia officinalis. X. Isolation and properties of the bitter substance from sage leaves. Deutsche Apotheker Zeitung, 98, 651-653, 1958.
 
[44]             Sylvia Vogl, Paolo Picker, Judit Mihaly-Bison, Nanang Fakhrudin, Atanas G. Atanasov, Elke H. Heiss, Christoph Wawrosch, Gottfried Reznicek, Verena M. Dirsch, Johannes Saukel, Brigitte Kopp. "Ethnopharmacological in vitro studies on Austria's folk medicine - An unexplored lore in vitro anti-inflammatory activities of 71 Austrian traditional herbal drugs". Journal of Ethnopharmacology. Volume 149, Issue 3, 7 October 2013, Pages 750–771
 
[45]   Lima CF, Azevedo MF, Araujo R: Metformin-like effect of Salvia officinalis (common sage): is it useful    in diabetes prevention? Br J Nutr. 2006 Aug;96(2):326-33.
 
[46]   Sweetie R. Kanatt, Ramesh Chander, Arun Sharma. "Antioxidant potential of mint (Mentha spicata L.) in radiation-processed lamb meat". Food Chemistry. Volume 100, Issue 2, 2007, Pages 451–458
 
[47]   Nosrati S., EsmaeilzadehHosseini S., Sarpeleh A.,:"Antifungal Activity of Spearmint (Mentha Spicata L.) Essential Oil on Fusarium oxysporum f. sp. radicis-cucumerinum the Causal Agent of Stem and Crown Rot of Greenhouse Cucumber in Yazd, Iran". 2011 International Conference on Environmental and Agriculture Engineering. IPCBEE vol.15(2011)
 
[48]   C. Romagnoli: Antifungal activity of essential oil from fruits of Indian Cuminum cyminum. Pharmaceutical Biology, July 2010, Vol. 48, No. 7 : Pages 834-838
 
[49]            Allahghadri T, Rasooli I, Owlia P, Nadooshan MJ, Ghazanfari T, Taghizadeh M, Astaneh SD. Antimicrobial property, antioxidant capacity, and cytotoxicity of essential oil from cumin produced in Iran. J Food Sci. 2010 Mar;75(2): H54-61
 
[50]             Food and Chemical Toxicology; Antihyperglycemic Activity and Inhibition of Advanced Glycation End Product Formation by Cuminum Cyminum in Streptozotocin Induced Diabetic Rats; A.G. Jagtap and P.B. Patil; Aug-Sep 2010
 
[51]            Cielo Pasay, Kate Mounsey, Graeme Stevenson I wsp.: Acaricidal Activity of Eugenol Based Compounds against Scabies Mites. PLoS ONE 5(8): e12079. doi:10.1371/journal.pone.0012079
 
[52]            Pai MB, Prashant GM, Murlikrishna KS: Antifungal efficacy of Punica granatum, Acacia nilotica, Cuminum cyminum and Foeniculum vulgare on Candida albicans: an in vitro study. Indian J Dent Res. 2010 Jul-Sep;21(3):334-6
 
[53]    http://pl.wikipedia.org/wiki/Skrzyp
 
[54]    http://ziolowyporadnik.pl/ziola/skrzyp-polny/
 
[55]    httphttp:www.ziola-leki.pl/ziola/fiolek.html
 
[56]    http://herbarium.republika.pl/ziola/lopian-wiekszy.html
 
[57]    http://www.doz.pl/ziola/p5586-Lopian_wiekszy
 
[58]      http://www.doz.pl/czytelnia/a2317-Dlaczego_warto_jesc_zurawine
 
[59]    http://zurawina.net/index.php/wartosc-lecznicza/
 
[60]    http://pl.wikipedia.org/wiki/Pokrzywa_zwyczajna/
 
[61]    http://rosliny-lecznicze.pl/pokrzywa-zwyczajna/
 
[62]    http://poznajziola.pl/ziola/mniszek-lekarski-144.html
 
[63]    http://www.doz.pl/ziola/p5650-Mniszek_lekarski
 
[64]    http://www.drzewapolski.pl/Drzewa/Brzoza/Brzoza.html
 
[65]    Łozińska K., Suchoszek-Łukaniuk K: Dieta dr Budwig. Oleofarm Fabryka Zdrowia. Str. 6.
 
[66]    Woźniak A.: Olej kluczem do zdrowia. Idea Contact sp. z o.o. Kalisz 2012. Str. 23.
 
[67]    Woźniak A.: Olej kluczem do zdrowia. Idea Contact sp. z o.o. Kalisz 2012. Str. 13-17.
 
[68]    Łozińska K., Suchoszek-Łukaniuk K: Dieta dr Budwig. Oleofarm Fabryka Zdrowia. Str. 3.
 
[69]    http://www.hellozdrowie.pl/jedzenie/index/indeks-wartosci-odzywczych/kwas-oleinowy-oa
 
[70]    Bachali S, Dasu K.: Vitamin d deficiency and insulin resistance in normal and type 2 diabetes subjects. Indian journal of clinical biochemistry 2013; 28(1):74-8.
 
[71]    Lucisano S, Buemi M.: New insights on the role of vitamin d in the progression of renal damage. Kidney & blood pressure research 2013; 37(6):667-78.
 
[72]    Kunutsor S, Burgess S.: Vitamin D and high blood pressure: causal association or epiphenomenon? European journal of epidemiology 2013 Dec 29.
 
[73]    Koroshi A, Idrizi A.: Renoprotective effects of Vitamin D and renin-angiotensin system. Hippokratia 2011; 15(4):308-311.
 
[74]    Lucisano S, Buemi M.: New insights on the role of vitamin d in the progression of renal damage. Kidney & blood pressure research 2013; 37(6):667-78.
 
[75]    Bachali S, Dasu K.: Vitamin d deficiency and insulin resistance in normal and type 2 diabetes subjects. Indian journal of clinical biochemistry 2013; 28(1):74-8.
 
[76]    Lucisano S, Buemi M.: New insights on the role of vitamin d in the progression of renal damage. Kidney & blood pressure research 2013; 37(6):667-78.
 
[77]    Wang S., Hon K.: Vitamin D deficiency is associated with diagnosis and severity of childhood atopic dermatitis. Pediatric allergy and immunology 2014,  Jan 3.
 
[78]    Comberiati P, Tsabouri S: : Is vitamin D deficiency correlated with childhood wheezing and asthma? Front iers in bioscience (Elite Edition) 2014; 6:31-9.
 
[79]    Berk M, Williams L.:  So depression is an inflammatory disease, but where does the inflammation come from? BMC medicine 2013; 11:200.
 
[80]    Peterson A, Murchison C.: Memory, mood, and vitamin d in persons with Parkinson's disease. Journal of Parkinsons disease 2013; 3(4):547-55.
 
[81]    Zaidi S: Witamina D kluczem do zdrowia. Wyd. Idea Contact, str.83.
 
[82]    Kawar N, Maclaughlan S.:  PT19c, Another Nonhypercalcemic Vitamin D2 Derivative, Demonstrates Antitumor Efficacy in Epithelial Ovarian and Endometrial Cancer Models. Genes&cancer  2013; 4(11-12):524-34.
 
[83]    Koroshi A, Idrizi A.: Renoprotective effects of Vitamin D and renin-angiotensin system. Hippokratia 2011; 15(4):308-311.
 
[84]    Oner T, Guven B.: Postural Orthostatic Tachycardia Syndrome (POTS) and Vitamin B12 Deficiency in Adolescents. Pediatrics 2014; 133(1):e138-42.
 
[85]    Masucci L, Goeree R.: Vitamin B12 intramuscular injections versus oral supplements: a budget impact analysis. Ontario health technology assessment series 2013; 13(24):1-24.
 
[86]    http://www.youtube.com/watch?v=RVKkE9LlPYM
 
[87]    http://zasadyzywienia.pl/jod.html
 
[88]    http://www.resmedica.pl/metabolizm-i-odzywianie/jod-w-diecie
 
[89]    http://zasadyzywienia.pl/jod.html
 
[90]    Zdrojewicz Z., Belowska-Bień K.: Resweratrol – działanie i znaczenie kliniczne. Adv. Clin. Exp. Med., 2005, 5 (14), 1051-1056.
 
[91]   Pearson KJ, Baur JA, Lewis KN, Peshkin L, Price NL, Labinskyy N, Swindell WR, Kamara D, Minor RK, Perez E, Jamieson HA, Zhang Y, Dunn SR, Sharma K, Pleshko N, Woollett LA, Csiszar A, Ikeno Y, Le Couteur D, Elliott PJ, Becker KG, Navas P, Ingram DK, Wolf NS, Ungvari Z, Sinclair DA, de Cabo R. Resveratrol delays age-related deterioration and mimics transcriptional aspects of dietary restriction without extending lifespan. „Cell Metab.”. 2. 8, s. 157-168, VIII. 2008.
 
[92]        Jocelyn I. Dudley, Istvan Lekli, Subhendu Mukherjee, Manika Das, Alberto A. A. Bertelli, Dipak K. Das.   Does White Wine Qualify for French Paradox? Comparison of the Cardioprotective Effects of Red and White Wines and Their Constituents: Resveratrol, Tyrosol, and Hydroxytyrosol. „J. Agric. Food Chem.”. 20. 56, s. 9362–9373, 2008.
 
[93]        Baatout S., Derradji H., Jacquet P., Ooms D., Michaux A., Mergeay M.: Enhanced radiation-induced apoptosis of cancer cell lines after treatment with resveratrol. Int. J. Mol. Med., 2004, 6 (13), 895-902.
 
[94]    http://www.thculture.com/m/freehemp/freehemp4.html 
 
[95]    http://www.biokonopia.pl/cms.php?id_cms=6
 
[96]    http://www.pilik.pl/pl/show_page/107
 
[97]    http://raindrops2000.wordpress.com/why-use-hemp/
 
[98]    http://www.youtube.com/watch?v=pjhT9282-Tw&oref=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DpjhT9282-Tw&has_verified=1
 
[99]    http://www.youtube.com/watch?v=VlAPAiAvEtA
 
[100]    http://www.biokonopia.pl/cms.php?id_cms=6